تبليغاتX

لبخند فقط نشانه رضایت نیست
گفتار ساده و آشنا

 

 

 

 

 

 معلم پای تخته داد میزد 
        

              صورتش از خشم گلگون بود
                          

                    و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود


ولی آن ته کلاسیها،
          

   لواشک بین خود تقسیم می کردند
                         

                  دلم مي سوخت به حال اوکه بی خود های و هو می کرد

  

 

       و با آن شور بی پایان
                     

                           تساویهای جبری را نشان میداد ...

 

با خطی روشن  بروی تخته ای تاريك

     

        کز ظلمت چون قلب ظالمان، تاریک وغمگین بود 
          

              تساوی را نوشت و بانگ آورد : که یک با یک برابر است ...

                 

                         که یک با یک برابر است ...

 

 

 

به ناگه از میان جمع شاگردان یکی برخاست
       

                    همیشه یک نفر باید به پا خیزد ...

                 

                                              همیشه یک نفر باید ...

 

به آوايي سخن سر داد :
       

            اين تساوی اشتباهی فاحش و محض است !

            

                            نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شده با بهت ! 
               

 معلم مات بر جا ماند ! 

 

و او پرسید :

 

اگر یک فرد انسان واحد یک بود، آیا باز هم یک با یک برابر بود ؟

سکوت و وحشتی بود و سؤالی سخت !!!
     
 

                معلم خشمگین فریاد زد‌ : آری !

     و او با پوزخندی گفت : نه ...

 

 

و باز هم گفت :

       اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

                     آنکه زور و زر بدامن داشت بالا بود و

  

               آنکه قلبی پاک و دستی فاقد از زر پست تر مي بود ...


اگر یک فرد انسان واحد یک بود، 
                   

آنکه صورت نقره گون،  چون قرص مه میداشت بالا بود
                        

                                     و آن سیه چرده که مینالید پایین بود ...


اگر یک فرد انسان واحد یک بود،
                   

                   این تساوی زیر و رو می شد !!!

حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود،
                       

                 نان و مال مفت خوردن از کجا آماده می گردید ؟

 

 

 

            یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد ؟

        یک اگر با یک برابر بود،
                            

                      پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟

 


یا که زیر ضربت شلاق له می شد ؟

 

           یک اگر با یک برابر بود،
                   

                         پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟

 

 

 

 

و سكوت بود و سكوت ...

                         

         در اين هنگام معلم ناله آوا گفت :


                          بچه ها در جزوه های خویش بنویسید که :

 

 " یک با یک برابر نیست "

 

                                                                                                     استاد هوشنگ گلسرخی

 

  

 

حال شما بگو آیا یک با یک برابر است؟

 

هیچگاه یکی همتراز یک دیده ای؟

 

 گاهی چشمی گریان برای یک ؟ وگاه انتظار خفتن در جواب یک؟

 

 

 

 گویا یکه ها یکه تازی میکنند تا ما در بند بمانیم و ...

 

 

بدنبال چه می گشت تا آرام شود

 

و تو اینگونه آرامش کردی ...  

 

 

 لالا لالا عزیزانم

 

" که یک با یک برابر نیست "

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 2:26  توسط مصطفی  |