بسم الرب الرضا

سلام

این هفته هفته شادی اهل بیت کامل کامل بود به دوستداراشون و ارادتمنداشون تبریک میگم....

میلاد با سعادت امیرالمومنین حضرت عشق آفرین مولالموحدین اسدالله غالب علی ابن ابیطالب و صاحب جود و سخا پسر امام رضا حضرت جوادالائمه علیه سلام رو به تمام پیروانش به خصوص امام عصر عجل الله فرجه شریف تبریک میگم....

راستش میخوام از سفرم به مشهد بگم . قربونت بشم اقا جونم که مای ... رو بازم طلبیدی. نمیدونم چی بگم و چطوری تشکر کنم.

الــســلام ای مــهـربانـم جــان جـانـم یـامـولا

الـســلام ای چــاره سـازم دل نـوازم یـا مـولا

من حقیرم و سربه زیرم از گناهان خسته ام

گر چه پستم با تو هستم دل به زلفت بسته ام

تو عشق دل زهرا پاکی و بی همتا سیدی یا مولا

من آهوی این صحرا بی کسم و تنها سیدی یا مولا

یارضا یا رضا ای گل فاطمه یا مولا

یارضا یارضا قسمت ما کن کربلا

این روزا قطار گیر نمیاد و اتوبوسم به سختی پیدا میشه . مام یه دفعه زد به سرمون که بریم مشهد. از قبل امتحانات قصد کرده بودم که برم اما فکر نمیکردم بتونم اینجوری برم. قرار شده بود با قطار با یکی از بچه ها بریم اما خوب با آشنا بازی هم نتونسته بود هماهنگ کنه . دیگه معلوم شده بود هر جوری هم برم روز تولد آقا امام جواد(ع) نمیتونیم به مشهد برسیم. خلاصه حتما شمام واستون پیش اومده به یه همچین خواسته ای وقتی نرسی چقدر ناراحت میشی.منم تو خونه نشسته بودم و با خودم فکر میکردم تا اینکه نزدیکای ساعت ۱۱ شب دوستم یه پیام فرستاد و گفت پایه ای با ماشن خودمون بریم ؟ داشتم شاخ در میاورم با اون اتفاقایی که قبلا رخ داده بود حالا چطور شد؟؟؟

با اینکه خیلی خسته بودم گفتم اره خوب . انگار اقا خودش هم دوست داشت ما بریم و روز تولد ناز دونشون رو بهشون تبریک بگیم...

یک ساعت وقت داشتیم اماده شیم بماند که ساعت نزدیک دو شب بود که از تهران را افتادیم. اما خداییش همه چیز جور یکباره جور شد چهار نفر شده بودیم. من و رضا و مانی  و محمود.

مانی اصلا قرار نبود بیاد و از هیچی خبر نداشت اما نمیدونم چی شد که اقا اینجور طلبیدش شب تولد پسرش با چه وضعییتی که نمیخوام سرتون رو درد بیارم  ... اقا خواسته بود که راهی شه. خوشا به سعادتش. خودشم گیج کار امام رضا بود...

محمودم که سرباز بود ولی اصلا تیریپش به سرباز جماعت نمیخورد و میدیدن فکر میکردین هر کاره ای باشه بجز سرباز ...

رضا هم که خدا خیرش بده ما رو راهی کرد و راه افتادیم...

خلاصه با جیبای پر از خالی عازم شدیم و رضا شد مادر خرج و تا ته سفر اسم ننه روش موند .

رسیدم مشهد . قرار شده بود تو چادر بخوابیم اما اقای سرباز تو سربازی فقط بلوف زدن رو یاد گرفته بود (نا گفته نماند بچه آقایی بود )تو اون گرما با مشقت فراوان یه خونه که در اندازه ما باشه پیدا شد وقتی این وضییت رو دیدم تازه فهمیدم مردای متاهل چه مصیبتی میکشن.

حالا بماند چه ها شد و چه ها گذشت.

خونه ما تو خیابون امام رضا بود خیلی دلم میخواست برم حرم تا این که بلاخره قسمت شد و راهی شدیم

چه لحظه ای بود. واسه نماز به صحن رضوی رسیدیم اما بعد نماز رفتیم صحن سقا خونه طلایی و کنار پنجره فولاد. اخه اقا روز ولادت پسرش از همیشه کریمتر میشن...

چه لحظه ای بود هر چهار نفرمون انگار باورمون نمیشد...

بخصوص مانی که واسه اولین بارش بود میومد و پنجره فولاد رو میدید.