شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
دلامون جای غمه لونه درده
تورو بی من منو دور از تو گذاشته
چی بگم؟ با من و تو دنیا چه کرده؟

تو دلم این همه غم جا نمیگیره
چی به جز غم داره این دل که اسیره
گفتی از یاد میره این غمها یه روزی
تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره

تو میگی نامه نوشتی نرسیده
از تو یک خط یا نشون هیچکی ندیده
منم امشب واسه تو نامه نوشتم
اما اشکام همه رو نامه چکیده
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

گوهر خویش را مکن تقدیم هر ناقابلی
صبر کن پیدا شود گوهر شناس قابلی

اللهم عجل الولیک الفرج

نگاهم کن که من محتاج آن چشمان دلتنگم
بگو با من دوباره راز مستی را
که من بی تو به یک دنیا شقایق دل نمی بندم

ببخشید دیر دیر به روز میشم ... دانشگاه و کار و زندگی و مشکلات زندگی همش بهونه ای بیش نیست و ما تنبلی میکنیم.  موفق و پیروز باشید.. ممنونم از اینکه فراموشم نکردین ....ممنونم 

التماس دعا

خدایا ببخش

سلام خدا ...سلام مهربون ...!
خدای مهربون امشب پشیمون اومدم به در گاهت طلب مغفرت كنم . خدایا ببخشم از گناهایی كه تومحضرت انجام دادم و خودمو زدم به نفهمی خدایا عفوم كن از معصیتایی كه كردم بعدش بجای استغفار توجیهش كردم . خدایا ببخش که ناخواسته دل بنده هات رو شکوندم .ولی نیتم خیر بوده. هرچند نادانم... خدایا دلشون رو بدست بیارکه بهترین مهربانانی... این نادان رو ببخش ... خدایا شرمسارم ...خدایا ببخش که خودت گفتی بیا و فقط به خودم بگو ... اقرار کن گنه کاری ... کسی رو آگاه نکن که من ستارالعیوبم ... تا ببخشمت و من فراموش کردم ...خدایا ببخش که امیدم به غیر تو بود .. ای امید، نا امیدم نکن... دلم صید راهت شده و باز تیر نگاهی قلبم را به اتش کشیده.. ای خدا از چه میترسم . من تورا دارم نیازم چیست و بدا به حالم که تمام داراییم را فراموش میکنم ... دلی که تو در آنی کجا به بیراهه رود کما اینکه من زندگی ام در بیراهه ها سپری شد... راه تویی و غیر تورا پسندیدم و شادمان شدم... چه شادی گذرایی که مرا در منجلابی رها کرد که خود هم طاقت آن را ندارم ... چیزی جز مشتی گناه ندارم .. اشکم جاری نمیشود... آنقدر دلم تاریک و سرد شده که یاد محبوسگاه های وحشیان میافتم... نوری نیست تا امیدی جاری شود... مگر من بنده ات نیستم ...  به که قسمت دهم ای ارحم الراحمین... زنگار دلم را گرفته .. غرق سکوت میشوم .. دستانم بالا و سرم پایین .. شرمساری اجازه ام نمیدهد...

خدایا ببخش !!!

پروردگارا!

میدانم که جهانت وادی امتحان است ومی دانم که سخت ترین وادی این امتحان محبت است! ولغزنده ترین وادی محبت ؛ محبت به غیر خودت !!! خداوندا ! از این بنده حقیرو گناه کارت این خواهش را بپذیر واین بیچاره را به محبت غیرخودت امتحان نكن كه بسیار از این وادی وحشتناك می ترسد. مهربانا آنقدر این بنده ات دلتنگ شده كه هوای رفتن به سرش زده! هوای پرواز با بال های سفید بر فراز زیبایی ها... بیا وحاجتش را بده! بیا وبرای همیشه ببربش كه سخت دلتنگ رفتن است! هوس زیاد شده ... میترسم .. میترسم به گناهانم هم رشوه دهم .. میترسم غیر خودت مرا زمین گیر کند.. خدایا از خودت نصیبم کن ... چرا که زیبایی دنیا مرا در خود حل ننماید ... نیازم تویی... بی نیازم نکن...

:: یا ارحم الراحمین ::

الهی!
بنده ات را ببین! ببین كه با چه كوله بار قلیلی از ثواب وچه كیسه ای پر از گناه آمده ،
ببین كه چگونه دلش را زباله دان انسان وزرق وبرق دنیا پر كرده است.دلت برایش نمی سوزد!
دلت برایش نمی سوزد كه اینچنین در گرداب هوس گیر كرده ،كه این چنین دل خسته وناتوان كنج ویرانكده خیالاتش نشسته است.نگا هش نمی كنی !لبخندی بروی خسته غمگین از گناهاش نمی زنی!
دستش را نمی گیری،آخر امروز محتاج ترین روز زندگی اوست! امروز روز امتحان اوست! كمكش كن كه تو.............كه تو بهترین ماوایش هستی ،ای بهترین دست گیرنده.....! دست من را هم بگیر... دیده ام مسلمان کافر شده و دیده ام عاشق ، بیگانه شده ... من از امتحان میترسم ... صیاد زیاد و دل من هنوز پر از نیاز ...اگر مهربانا ، شما دانه ام ندهی در چه صیدهای گرفتار میشوم ... بال و پرم میشکند... مرغ بی بال در درون قفس و بیرون برایش تفاوتی دارد ؟

بنده رو سیاهت را ببین ...

چه خوش است حال مرغي که قفس نديده باشد
چه نکوتر آنکه مرغــي ز قفـس پريده باشد
پـر و بـال ما بريدند و در قفـس گشـودند
چه رها چه بسته مرغي که پرش بريده باشد
من از آن يکي گـزيدم که بجـز يکـي نديدم
که ميان جمله خوبان به صفت گزيده باشد
عجب از حبيـبم آيد که ملول مي نمايد
نکند که از رقيبان سـخني شـنيده باشد
اگر از کسي رسيده است به ما بدي بماند
به کسي مبـاد از ما که بدي رسـيده باشد

التماس دعا ...

اللهم عجل الولیک الفرج

سلام

ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد
بر پشت ستم کسی تبر خواهد زد
سوگند به هر چهارده آیه نور
سوگند به زخم های سرشار غرور
آخر شب سرد ما سحر می گردد
مهدی به میان شیعه برمی گردد

 بنام او که خالق یاس ونرگس است

 یا رب المهدی بحق المهدی اشف صدر المهدی بظهور الحجت

سلام آقا جونم

فدات شم ارباب جونم . میدونی آقا دارم از قصه میمیرم.ذلم گرفته . روزه تولدت نزدیکه  و میخوام به جای جشن گرفتن ، درد دل  کنم  اخه آقا جونم یا صاحب الزمان  ، میدونی میخوام چی بگم  ؟؟؟من که میدونم تو میدونی من چیکاره ام... میخوام بگم  یا صاحب الزمان اگه بیام بگم غلط کردم ما رو تحویل میگیری ؟؟؟ بیام بگم اشتباه کردم ... بگم ببخشید بازم نگام میکنی؟؟؟ آره آقا جون  بد کردم ؟؟؟  میدونم چی میگی... میدونم چجوری جواب این رو سیاه رو میدی. همیشه شرمندم میکنی... حتما میگین اره عزیزم  تو بیا، بیا چرا تحویل نگیرم ،  من مگه جز شما کسی رو داریم ؟؟؟ کسی جز شما در خونه من میاد مگه ؟؟؟ خوب آقا جون من اینا رواینجا میگم یا از مجلست که بیرون میرم نمیدونم چه مرگم میشه بازم بد میشم  ، میرم بازم خراب میشم... هی آبروت رو میبرم... بد کردم آقا... غلط کردم ... اونوقت بازم میگی تو بیا فقط معذرت خواهی کن ما می بخشیمت ... تو بیا ... غم دلت رو نگیره یه وقتا ...  من به تو نزدیکم . آخ قربون اون قلب مهربونتون برم آقا جون...ای  عزیز زهرا ... تو پسر علی و زهرایی... تو پسر همون طبیب کرببلایی ...آره آقا از شما و خانوادت چی بگم .؟؟ هر چی خیمش رو دور کرد به آقا و رفت اون دور دورا خیمش رو علم کنه ،که امام حسین بهش نزدیک نشه  ، دید نه نمیشه آقا میاد نزدیکش ... اره آقا محبش رو دوست داره ... دید آقا از خودش بهش نزدیک تره ...  یه دفعه آقا با اون صدای پر از عاطفه صداش زد گفت زُهیر پا در رکابی ؟؟؟شاید گفت ای محب حسین... ای کسی که حسین به دلت نشسته ... برگرد عزیزم بیا پیش خودم . بیا که دوست ندارم تو راه  رو اشتباهی بری ...

زُهیر  وقتی اومد پیش امام حسین یه نگاه به آقا کرد ، دید چقدر نزدیکه به آقا .. چقدر آقا صمیمی باهاش حرف میزنه... گفت حسین جان ،  شما چقدر پیر شدی ... محاسنت سفید شد ... مهرشون به دل هم افتاده بود ...  به آقا دل بسته شده بود ...  شما چقدر مهربونین... تو رو به حضرت عباس دستم رو بگیر... وای دست ... چی گفتم ...

امشب شب تولد حضرت علی اکبر هست... تو رو به دردانه امام حسین به جوونیمون رحم کن ...

آقا جون شما چرا  داری گریه میکنی؟؟؟ بد حرف زدم ؟ بازم ببخشید نمیتونم حرف دلم رو بزنم...  بخدا میخوام ها... میخوام تو رکابت باشم اما خیلی بدم میدونم... آقا جون، ای نازنینم ،خودت اصلا بزنم شاید درست شم... آقا جونم قربون چشمای نازت بشم گریه نکن... غلط کردم من لیاقت آوردن اسم پدرتون رو ندارم ... غلط کردم... ببخشید آقا میدونم ماها باعث شدیم شماهم محاسنتون سفید شه ... آخه چقدر از دست ما حرص بخوری ... چقدر بدیم ...

میشه مهرتون تو دل ماهاهم بیشتر شه... خيلي دوست داشتم باطنم بهتر از ظاهرم باشه، عشقي عشقي، اما افسوس... آقا اصلا بیا ببین تو خیمه دلم چه خبره .. همه جا آتیش گرفته ... تو رو به خدا مقداری آب بروی دلم بریز... دارم میسوزم ... داد میزنم ... درسته بی آبرو هستم اما ... ای خدااااااااا ... من آقام رو می خوام... دوسش دارم...

چرا باغ دل سبزم خزان است

چرا روز است و خورشيدم نهان است

اميد آخرين شام تارم

يقينا مهدي صاحب الزمان است

ای روح دعا ای مهدی جان  1170 بهار وخزان گذشت و هنوز هم نیامدی

عمری است که برای آمدنت بی قرارم0 یابن الزهرا،ببین ثانیه ها چگونه از هجر تو بغض کرده وبه هق هق افتاده اند0 آقا جان! یوسف فاطمه!کی طنین دلنواز انا بقیه ا000 تو از کعبه مقصود جانها را معطر می نماید0 کی کعبه به خود می بالد وزمین بر قامت دلربایت طواف عشق می گزارد .برای آمدنت تمام دلهای عشاق دنیا را به ضریح چشمهای قشنگ وعباس گونه ات گره زده ایم ودر مراسم اعتکاف شبهای فراق برای گرفتن حاجتمان دست به دعا برداشته ایم0 آقا جان برای آن لحظه که سبز پوش با پرچم یالثارات الحسین در انتهای افق غباری بپا می شود وتو با ذوالفقار حیدر وسوار بر اسب سفید قصه ها می آیی لحظه ها را بدست باد می سپارم0

بگذار صادقانه بگویم که کهانسالترین آرزوی دلم آرزوی وصال توست!

 نازنینم! آقا جان! ای بهار عشق!می ترسم از خزان عمرترسم از ندیدن است بگو که تا خزان من آیا فرصت بهار دیدن است؟ یابن الزهرا!"لیت شعری أین استقرت بک النوی"0 کاش میدانستم که کجا وکی دلها به ظهور تو آرام خواهند گرفت0 بنفسی أنت! به جانم سوگند که تا طلوع صبح صادق به انتظارت خواهم ماند ولحظه ها را با تمام سنگینی به دوش می کشم وسکوت ثانیه ها را به ازای فریاد زمان تحمل می کنم فقط برای رسیدن به لحظه با شکوه وصا لت0 خیبر گشای فاطمه(س) کی می آیی؟

کی می آیی که کران تا بیکران دلم را برایت چراغانی کنم وچشمانم را فرش قدومت نمایم؟

 یاس سفیدم!بیا که با ظهورت آیه"والنهار اذا تجلی" تأویل گردد0 بیا تا از نرگس چشمانت عطری برای سجاده ام بگیرم0 دلم برای ورود هر عشقی غیر از عشق تو بن بست است وبیا که هجر توآیه"ان عذابی لشدید" را تفسیر می نماید0 آقا جان!بحق کوچه وچادر خاکی بیا،بیا که سید علی ماتنهاست وچاهی ندارد که غصه هایش را بااو در میان بگذارد0 ای پیدا ترین پنهان من! تا تو بیایی مروارید چشمانم رابرای سلامتیت صدقه می دهم .نذر کرده ام که بیایی تا جان شیرین را فرش قدمها یت نمایم0 پس بیا که نذر خود را ادا کنم0 ای آفتاب عمر! تا تو بیایی انتظار را قاب میکنم وبر لوح دلم می کوبم0

بی تو غروب ها همیشگی اند
بی تو صبح ها رویایی اند
بی تو عشق ها دروغی اند
به امید آمدنت، دل ها هوایی اند

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد بیا

یا دل از فرقت تو پیر شود بعد بیا



ای کبوتر به کجا ، قدر دگر صبر نما

آسمان ، پای پرت پیر شود بعد بیا



باش تا صفحه آیینه دل پاک کنم

نکند روی تو دلگیر شود ، بعد بیا



یک نفر حسرت لبخند ، تو را می گرید

خنده کن ، عشق نمک گیر شود بعد بیا



تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد بیا



ظاهر هر کس و ناکس به تو مشغول شدست

صبر کن عشق تو اکسیر شود بعد بیا



خواب دیدم شبی از راه سوارت آمد

باش تا خواب تو تعبیر شود بعد بیا

بنفشه منوچهری

هميشه بر اين باور بودم كه مي توان در كنار شقايقها و با وجود عشق

زندگي را معنا بخشيد  اما... چند صباحي است كه اقاقي ها حديث تلخ

دوری تو را در كوچه باغ شهر زمزمه مي كنند . كاش بدانی ! كاش

بدانی که با ترانه ي نگاهت هم صداي چكاوك هاي عاشق می خوانم كه

" زندگي بي تو معنا ندارد

جلوه گاه رخ او دیده ی من تنها نیست

ماه و خورشیدو باد و باران آیئنه گردان جمال بی مثال توست.

آسمان را با ریسه های ستاره زینت می کنیم

همه ی افق ها را آب می زنیم

با دستهای لبخند و لبهای بارانی هر چه کوه بر روی زمین است به بوسه می گیریم

بال فرشتگان را با نوازش اندازه می کنیم

که لحظه...لحظه ی گلچین کردن ترانه از دنیاست

ای ماه ببین که شب چه زیباست...

یار آمده ..

یار آمده اینجاست

ای ماه ببین که شب چه زیباست

امشب همه ی جهان چه زیباست

"فرزاد حسني"

خداوندا!
نداي تو را مي‌شنوم
كه مرا به سكوت درون مي‌خواند
حضورت را حس مي‌كنم
و در مي‌يابم كه در هر چه روي مي‌دهد
حكمت تو نهفته است
خداوندا!
مرا خردي بخش
كه شكست را توقف ندانم
دانشي بخش
تا دريابم راه موفقيت
از ميان شكست‌ها مي‌گذرد
پاكم ساز
تا با قلب خود درگاهت را
بوسه باران كنم...

سلام

استشمام عطر خوشبوي رمضان از پنجره ملکوتي شعبان گواراي وجود پاکتان.

تولد سه اختر فاضل است

حسين و سجاد و ابوفاضل است

ای جان ...

شعبان که مه سرور هر مرد و زن است.

تابان ز وجود جلوه چهار تن است.

هم مولد سجاد و ابالفضل و حسین

هم مولد پاک حجت بن الحسن است

شعبان ماه عیدها و عید ماههاست .

 تو این ماه که روزی قسمت میشه ایشالله بهترین سهم نصیب شما شه.

از همتون ممنونم که دعام کردین. ایشالله که دعای خیرتون همیشه همراه ما باشه... و انشاالله به هر آرزوی زیبایی که تو سرتون دارید میپرورونین برسین. نمیدونین چه آرامشی داشتم . با اینکه حرص درس خوندن تا لحظه های آخر قبل کنکور دست از سرم برنداشت اما همش خیالم راحت بود. نمیدونم اما یه چیزی بهم امید میداد. اینکه همیشه کارای خدا حکمت داره و قرار نیست من از اون سر در بیارم و وجدانم راحت بود واسه اینکه من تلاشم رو  کردم دیگه باقیش با اوستا کریم...

سوالا رو خیلی سخت داده بودن اما تنها واسه من اینجوری  نبود... این رو اکثر دوستام هم میگفتن. غافلگیر شده بودیم. سوالایی که جوابشو تو کتاب هم ندیده بودیم... راستی دوستای خوبم تو اون دنیا هم از این سوالا میدن؟؟؟ نکنه غافلگیر شیم ؟؟؟ نکنه الان اشتباه کنیم و فکر کنیم همه جوابا تو جزوه ما هست ... و تا تهش تو اشتباهاتمون غوطه ور شیم . اخه وقتی کنکور داریم دایم نکته های مهم رو یادآوری میکنیم و میگیم نکنه این تو کنکور بیاد و ما یادمون نباشه... حالا میگم نکنه اونی که داریم یادآوری میکنیم اصلا اشتباه باشه... خیلی باید مواظب بود... چقدر خوبه مرجع اصلی رو  پیدا کنیم تا خیالمون راحت شه... راستی یه معلم خوبم شرطه نه ؟

شما چقدر خوبین سری مطلب رو گرفتین...

سرتون رو درد نیارم. میخوام بگم ما مرجع رو داریم اما بدبختانه استادمون چند وقته که غایبه... هرچی هم بخونیم نمیفهمیم. نمیفهمیم و اخرش میگیم این سوال تو جزوه ما نبود... بایدم غصه بخوریم مگه نه ؟؟؟

استاد جون دلمون داره شور میزنه تو رو به جون مادرت بیا دیگه...بسه غیبت...

غروب دل انگیز و پر غصه رو وقتی دوست داریم که بدونیم فردا روی ماه یار مهربون رو میبینیم...

ایشالله یه روز اقا بیاد و تو ببینیش

اولین حرفی که بهش میگی چیه؟

الهى رجب بگذشت و ما از خود نگذشتيم و تو از ما بگذر.
الهى ما را ياراى ديدن خورشيد نيست، دم از ديدار خورشيد آفرين چون زنيم.

مهربانم! می بینی چه تغییر کرده است همه چیز؟ می بینی چه آرام شده است
دلم؟ می بینی همه روزهای تلخم تمام شده است؟ می بینی؟ ...

دلم عجیب امیدوار است و این حسی نیست که آنچنان که باید به زبان بیاید اما
خوب می دانم که تو آنچه را که می نویسم٬با چشم دل می خوانی و درک می کنی.
پس جای نگرانی نیست. حالا تو بگو حق دارم که احساس خوشبختی کنم یا نه؟

تکیه کردن بر امن ترین تکیه گاه دنیا٬ تنها یک کلمه به ذهنم می آورد و نام تو در سرم
می چرخد و بس.

تمام این روزهای سرخوشیمان به یک طرف و امروزمان به یک طرف. ناب ترین لحظه های
با تو بودن ...

آشفته شد عاشقانه ام٬ نه؟ بس که سرخوشم و از خود بی خود. تو می دانی چه می گویم.
تو تمام آنچه را هم که بر زبان نیاورم می دانی ...

خبرت هست که از خوبی خود بی خبری

به خدا خوبتر از خوبتر از خوبتری

یک شب آتش در نیستانی فتاد سوخ چون شمعی که بر جانی فتاد شعله تا سرگرم کار خویش شد هر نی ای شمع مزار خویش شد نی به آتش گفت این آشوب چیست مر تو را این سوختن مطلوب چیست گفت آتش بی سبب نفروختم دعوی بی معنیت را سوختم

مرو ای دوست

دلم در سایه ی لطفت چو قصری پادشاهی بود

شهنشاه دلم بودی شعارت دادخواهی بود

چو بر من خیره میگشتی خدا را در تو میدیدم

جهان در چشم مست تو نگاهت آسمانی بود

غلام حلقه بر گوشت من حیران دیوانه

نگویم عاشقی هایم ز روی قدر دانی بود

چو میرفتی قدم هایت به روی قلب من بنشست

تو بد کردی بر این بنده اگر از خیر خواهی بود

اگر عدلت چنین باشد دگر از من چه میماند

جفا کردی به حق من اگر این قدر دانی بود

غروب این همه غربت چرا نمی آیی ؟

زمین به دور سرم  چرخ  می زند پس کی

تمام می شود این روزهای یلدایی ؟

کجاست جاذبه ات آفتاب من ؟ خسته است

شهاب کوچکت از این مدار پیمایی

کبوترانه دلم را کجا روانه کنم ؟

کجاست گنبد آن چشمهای مینایی ؟

تمام هفته دلم را به جمعه خوش کردم

غروب جمعه رسیده است و باز تنهایی.

تمام مشکل بشر این است که خیال می کند ظهور یکی از راههای نجاتش است و حال آنکه ظهور تنها راه نجات است

تو دعای ام داوود نوشته

 ای خدایی که یحی رو به ذکریا داد و ما بگیم علی اکبر و به حسین (علیه السلام) نداد.

ای خدایی که درد و رنج رو از ایوب گرفت و ما میگیم از زینب نگرفت .

خدایی که یوسف رو به یعقوب برگردونر و حالا ما میگیم یوسف زهرا رو بر نگردوند ...

 ای منتظر غمگین مشو قدری تحمل بیشتر

گردی به پا شد در افق گویی سواری میرسد 

فقط ۱۲ -۱۳ روز تا کنکور کارشناسی مونده... ای خدا ...

دعام کنین ...

سلام

سلامی به وسعت دریا و سکوت کویر

به زیبایی آسمون و آرامش انسان

یه سلامم به ماه خون به شهر عشق

يادداشت های سوخته ام را به همراه تمام ناگفته هايم , در بطری نهاده به امواج خروشان دريا سپردم......سال ها گذشت و من در انتظار اين که پيامی از تو نرسيد , مايوسانه از امواج دريا نيز دل بريدم . اما حيف ....بعد از رفتنت فهميدم تقصير تو نبود......گناه دريا نيز نبود .....در بطری باز مانده بود !!!

راستش بازم دیوونه شدم .

امشب نمیخواستم بیام و چیزی بنویسم اما نمیدونم چی شد که یک دفعه حال و هوای اینجا زد به سرم و اومدم... دله دیگه بهونه میگیره. مگه میشه بهش گوش نکرد؟

امروز بد جوری دلم گرفته ای کاش یه خورده از نویسندگی حالیم می شد تا اینجا رو با حرفام خط خطی می کردم

دعام میکنین نه؟

نمیدونم خوشم یا ناخوش...

محرم نزدیکه ایشالله آقا خودش یه نظری به همه ما بکنه و خودش خریدارمون شه...

خیلی دوست دارم از محرم بنویسم . از اون روزای خوشی که طلبید. از اون حال و هوای قشنگ بین الحرمین. از سرخی حرمهای زیبا و سکوت آب القمه. از مقام ها و از عطر یاس. از جایگاه مشک و دستها . از قتل گاه و خیمه گاه . از تل زینبیه . از صحن زیبای اقای مهربون. از گلدسته های محترم با ادب حضرت عباس. فدای شما شیم. ایشالله بازم قسمت شه.

فرا رسیدن ایام سوگواری سید الشهدا امام حسین (علیه السلام) را با همه ی دوستان تسلیت عرض می نماییم و امیدواریم عشق و شورحسینی همیشه در وجودتان شعله ور باشد.

 اما الان دلم بهونه کرده گذشتش رو درست کنه.

نمیدونستم چرا  به حکمت خدا داشتم کمکم بدبختانه ....

خدا من رو ببخشه اصلا من بندشم هر کاری هم بکنه اختیار داره.

 گاهی اوقات یه تلنگر لازمه تا آدم بخودش بیاد.

راستی خیلی خوشحالم.

واسه اینکه امسالم یه جورایی میشه نوکری ارباب رو انجام بدم.

غلامتم...

رفتم دکتر و قرار شد کارامون رو انجام بدیم تو همین روزا عمل کنم اما وقتی داشتیم صحبت میکردیم مادرم یه نگاهی بهم انداخت و گفت اگه عمل کنی محرم چی میشه؟ هییت و آشپزخونه و... ؟ منم یه نگاهی کردم و رفتم تو فکر نکنه به محرم نرسم و نباشم ... یهو صدای دکتر رو شنیدم که گفت حالا که اسم هییت و امام حسین علیه السلام اومد ایشالله ۲روز بعد عاشورا عمل میکنی ناراحت نباش . ایشالله خودش کمک میکنه. خیلی خوشحال شدم .قربون آقای خوبمون برم که اجازه دادن یه محرم دیگه هم باشم و ... . میدونم عمر دست خداست اما شاید جواز موندنمون تو همین عاشورا تاسوعا امضا بشه.

میدونین گاهی اوقات دلم خیلی میگیره .از دست خودم بیشتر... وقتی میدیدم  فکرایی که اصلا فکر کردن به اونا من رو بجایی نمیرسوند داغونم میکرد تا یه جایی که دیگه خسته میشدم ... خدایا میترسم. میترسم گاهی این فکرا هم من رو از واقعیت زندگی دور کنه. آخه خیلی وقتا جواب درستی واسه حل معادلات ذهنم ندارم. رو راست بگم جلو خودم کم میارم.

خدا جونم شرمندتم. این همه نعمت دادی و من رو خوشبخت کردی. خانواده و دوستای خوبی نصیبم کردی پدر مادر مهربون. این همه نعمت و فراوانی دادی . من رو تو یه کشور شیعه متولد کردی. شرمندتم هیچ کدوم رو ندیدم. بازم کارم پیشت افتاد و یادم اومدم خدا ... . خیلی وقتا یادم میره که خدا ... . شرمنده ام.

حال شما دعا کنین. این روزا حال و روزم عکس اون  شبای وهم انگیز پیش شده و حال خوشی دارم.واقعا خیلی چیزا حتی ارزش فکر کردنم ندارن.

 بیایم وقتی دریا رو میبینم نگاهمون همش به ساحل نباشه . شاید اونی که متظرشیم توی دریا به کمک نیاز داشته باشه. چشمامون رو خوب باز کنیم و خوب به همه صدا ها توجه کنیم شاید اون صدا آشنا باشه.

این روزگاری که من میبینم مثل باد میگذرن و همه چیز رو با خودشون میبرن حتی خاطرات و زیبایی ها و حرمت ها رو . پس چرا به خاطره هایی که به ما تعلق ندارن فکر کنیم؟ میگم اگه اون خاطرات متعلق به ما باشن دیگه با باد نمیرن اگه باد بخواد اونا رو ببره مارم باید با خودش ببره...

حالم رو بعضی چیزا میگیره. یاد روزی که بابا بزرگم فوت شد می افتم. آه...

نمیدوین از چی اینقدر پرم. این شعر رو میذارم و میگم دارم مصداقش رو میبینم.آدمای مرد نمای نامرد رو میبینم. مردهای به ظاهر نجیب و حیوان سیرت رو میبینم.چی بگم.

بازم فکر... میترسم . میترسم شک به حکمت خدا بشه. خدا خودت میدونی چیکار میکنی اما ما دیگه طاقتمون داره تموم میشه...

مواظب باشیم جزو این آدما نباشیم

روزهای بودنش همه با او بيگانه بودن

کسی نه شاخه گلی می آورد

نه برايش می خنديدند و نه می گريستند

وقتی رفت ....

برايش دسته گل آوردند..همه آمدند

سياه پوشيدند و برای رفتنش گريستند

شايد تنها جرمش نفس کشيدن بود

 این شعر یاد افتاد

آقا جون چیکار کنیم تا بیایی. میدونی که ما اهل عمل نیستیم داریم کم میاریم....

سلام بهونه ی قشنگه من برای زندگی

آره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی

فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت؟

دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیشه منن اینجا هوا پر از غمه

از غصه ها هر چی بگم بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون

فدای تو نمیدونی بی تو چه دری کشیدم

حقیقت و واست بگم به آخر خط رسیدم

نمیدونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت

به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راهته؟

یه قلب تنها و کبود هلاک یک نگاهته؟

یه وقت منو گم نکنی تو دود این شهر غریب

یه سرزمین غربته با صد تا نیرنگ و فریب

فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه؟

غم غریبی عزیزم زردو شکستت نکنه

چادر شب لطیفتو از روت شبا پس نزنی

تنگ بلور آب تو یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خدای مهربون

راستی دیروز بارون اومد من و خیالت تر شدیم

رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم

غصه نخور تا تو بیای حال منم اینجوریه

سرفه های مکررم ماله هوای دوریه

تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره؟

دلت می خواد من می اومدم یا تنها رفتی بهتره

عکسای نازنین تو با چند تا گل کنارمه

یه بغض کهنه چند روزه داَیم در انتظارمه

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

داغ دلم تازه میشه اسمتو وقتی میارم

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشمات و از چشم من هیچ وقتی نگیر

حرف من و به دل نگیر همش ماله غریبیه

تو نیستی من غریب شدم چه دنیای عجیبیه

زودتر بیا بدون تو این جا واسم جهنمه

دیوار خونمون پر از سایه غصه و غمه

تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه

دلم برات شور میزنه این دل و بی خبر نذار

تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار

فکر نکنی از راه دور دارم سفارش میکنم

فقط دارم یه قدری خواهش میکنم

اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب

که هر صفحش قصه چند تا درده و چند تا عذاب

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن

نورشونو بدرقه ی پاکی خنده هات کنن

فردا روز جمعه هست  و روز حضرت صاحب .

اللهم عجل الولیک الفرج

بازم دعامون کنین

آخر سرم این دعا

خدایا! با من آن کن که تو شایسته آنی از آمرزش و بخشش ورحمت و نه آنکه من سزاوار آنم از عذاب ومجازات ونقمت ، بحق رحمتت ای هر چه جوی لطف از چشمه جود تو

یا حق

سلام

یا صاحب الزمان بیقرارم هر زمان    از غم هجر تو من دلخسته ام ...

امروز اومدم یه چیزایی بنویسم و برم با دلی پر . امیدوارم دعام کنین. اخه شاید دیگه آخرین مطلبی باشه که مینویسم و شایدم خدا خواست و بازم بیام  ...

اینجا همه دلخوشی منه چرا که اونی که من رو دلخوش میکرد به ادامه دادن شاید بیاد و اینجا حرفای من و بخونه.

اره دوستای عزیز به امیدی روزگارمون سپری میشد هیچی بین ما نبود که پنهان باشه اما نمیدونم چرا اخرش اینجوری شد...

چرا یه دفه همه مشکلا رو سر آدم خراب میشه ؟ اما اونا همه به کنار این رفتن به کنار. نمیدونی چی میکشم اخه میدونستی که من ...

اومدم به خاطر انتخابتون بهتون تبریک بگم. یادم نمیره هر کی میرفت خونه خدا میگفتم واسمون دعا کنه. به بعضیا میگفتم اول اسممون رو رو پرده خونه خدا بنویسه ولی ...

چی بگم جز اینکه ارزوی خوشبختی واست کنم. اما منم آدم بودم و ...

یادته اسم خودت رو گذاشتی غریبه اشنا بعد خودت گفتی غریبه ای که بازم داره تنه میشه؟

نمدونم چی میشد که اینجوری باهام رفتار میکردی. دیگه اون صبر قدیما رو ندارم تو که میخواستی اینجوری باهام رفتار کنی چرا دوباره اومدی؟ تو که میدونستی اونبار چی کشیدم. تا کجا که نرفتم و چه فکرایی که نکردم. تو که به قول خودت واسه این فاصله اشک میریختی پس حرمت اون اشکا چی شد؟ یادم نمیره ...  اما هیچ وقت انقدر غریب وتنها نبودم. منم خدایی دارم.

خیلی دلم گرفته خیلی. دوباره همه چی رو تکرار کردی اما از اون مزاحم تلفنی فهمیدم که چی شده ...

تو که میدونستی تا اینجا برسیم چقدر سخی کشیدیم.از دستای کوچیک حضرت رقیه خواستم کمک کنهمطمئنم بی جواب نمیذارتم....چون هر وقت ازش چیزی خواستم نشده که بهم نده....یا حضرت رقیه به نفسم کمک کن

بخدا سر نماز دعات میکنم . دعات میکنم عاقبت بخیر شی . عیبی نداره که من رو شکوندی و اینجوری عذابم دادی اما چیکار کنم نه میتونم فراموش کنم نه از یاد ببرم.

خیلی داغونم. کاش واسه اخرین بار ...

هر چی بنویسم بازم کمه . کاش لااقل جوابمو میدادی...

کاش میدونستی ... ...گفتم بیام اینجا یکم واست بنویسم شاید دلم آروم بگیره ولی انگار نه انگار.....تنها چیزی که میتونه آرومم کنه یه خوابه...تو رو خدا اگه هنوز ۱ذره دوستم داری..اگه هنوز ۱ ذره جا برام تو قلبت مونده برام دعا کن

میخوای بهت بگم ؟ اونی که میگفتی همه وجودته یک هفتس که دیگه مرده ...

از یه مرده چی بنویسم؟

 حالا شرمنده بلد نبودم درست حسابی جمله سازی کنم.

از اینجا به بعد مبحث جداست. ایشالله ارباب میاد...

چه خوشست حال مرغی که قفس ندیده باشد
چه نکوتر آنکه مرغی ز قفس پریده باشد
پر و بال ما بریدند ، در این قفس گشودند
چه رها چه بسته مرغی که پرش بریده باشند

راز شقایق 
شقايق گفت :با خنده نه بيمارم، نه تبدارم
اگر سرخم چنان آتش حديث ديگري دارم
گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي
نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي
يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود
و صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه
ومن بي تاب و خشکيده تنم در آتشي مي سوخت
ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته
و عشق از چهره اش پيداي پيدا بود ز آنچه زير لب
مي گفت :
شنيدم سخت شيدا بود نمي دانم چه بيماري
به جان دلبرش افتاده بود- اما
طبيبان گفته بودندش
اگر يک شاخه گل آرد
ازآن نوعي که من بودم
بگيرند ريشه اش را و
بسوزانند
شود مرهم
براي دلبرش آندم
شفا يابد
چنانچه با خودش مي گفت بسي کوه و بيابان را
بسي صحراي سوزان را به دنبال گلش بوده
و يک دم هم نياسوده که افتاد چشم او ناگه
به روي من
بدون لحظه اي ترديد شتابان شد به سوي من
به آساني مرا با ريشه از خاکم جداکرد و
به ره افتاد
و او مي رفت و من در دست او بودم
و او هرلحظه سر را
رو به بالاها
تشکر از خدا مي کرد
پس از چندي
هوا چون کوره آتش زمين مي سوخت
و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت
به لب هايي که تاول داشت گفت:اما چه بايد کرد؟
در اين صحرا که آبي نيست
به جانم هيچ تابي نيست
اگر گل ريشه اش سوزد که واي بر من
براي دلبرم هرگز
دوايي نيست
واز اين گل که جايي نيست ؛ خودش هم تشنه بود اما!!
نمي فهميد حالش را چنان مي رفت و
من در دست او بودم
وحالا من تمام هست او بودم
دلم مي سوخت اما راه پايان کو ؟
نه حتي آب، نسيمي در بيابان کو ؟
و ديگر داشت در دستش تمام جان من مي سوخت
که ناگه
روي زانوهاي خود خم شد دگر از صبر اوکم شد
دلش لبريز ماتم شد کمي انديشه کرد- آنگه  
مرا در گوشه اي از آن بيابان کاشت
نشست و سينه را با سنگ خارايي
زهم بشکافت
زهم بشکافت
اما ! آه
صداي قلب او گويي جهان را زيرو رو مي کرد
زمين و آسمان را پشت و رو مي کرد
و هر چيزي که هرجا بود با غم رو به رو مي کرد
نمي دانم چه مي گويم ؟ به جاي آب، خونش را
به من مي داد و بر لب هاي او فرياد
بمان اي گل
که تو تاج سرم هستي
دواي دلبرم هستي
بمان اي گل
ومن ماندم
نشان عشق و شيدايي
و با اين رنگ و زيبايي

من دگـر خـسته شـدم

خانه ام بی آتش ،

دست هایم بی حس و نگاهم نگران ...

می توانی تو بیا ، سر این قصه بگیر و بنویس

این قلم ، این کاغذ ، این همه مورد خوب !!!

راستش می دانی ؟ طاقت کاغذ من طاق شده ،

پیکر نازک تنها قلمم ، زیر آوار دروغ خرد شده !!!

می توانی تو بیا ، سر این قصه بگیر و بنویس ...

می توانی تو از این وحشی طوفان بنویس ،

طاقتش را داری که ببینی هر روز ،

زیر رگبار نگاهی هرزه

صد شقایق زخمی و هزار نیلوفر بی صدا می میرد ؟!!!

اگر اینگونه ای آری بنویس ،

من دگـر خسته شـدم ...

باز تا کی به دروغ بنویسم :

" آری می شود زیبا دید !! می شود آبی ماند !!! "

گل پرپر شده را زیبایی ست ؟!

رنگ نیرنگ آبی ست ؟!

می توانی تو بیا ، این قلم ، این کاغذ ...

بنشین گوشه ی دنجی و از این شب بنویس !!

قسمت می دهم امّا به قلم ،

آنچه می بینی و دیدم بنویس

از خدا ،

از قفس خالی عشق ،

از چراگاه هوس ،

از خیانت ،

از شرک ،

از شهامت بنویس !!!

بنویس از کمر بـیـد شکـسته ،

آری از سکـوت شب و یک پنجره ی ساکـت و بـسته ،

از من

" آنکـه اینگـونه به امّـید سبب ساز نـشـسته "

از خود ...

هـر چه می خواهی از این صحنه به تصویر بکـش :

(( صحنه ی پـیچش یک پیچک زشت دور دیوار صدا ... ))

حمله ی خفاشان ، مردن گـنجشکان !!!

جرأتش را داری کـه بـبـینی قلمت می شکـند ؟ کاغـذت می سوزد ؟!

طاقـتش را داری کـه بـبـینی و نگـویی از حق ؟!

گـفـتن واژه ی حق سنگـین است

من دگـر خـسته شـدم

می توانی تو بیا ، این قـلم ، این کاغـذ

 .........................

بسم الرب الرضا

سلام

این هفته هفته شادی اهل بیت کامل کامل بود به دوستداراشون و ارادتمنداشون تبریک میگم....

میلاد با سعادت امیرالمومنین حضرت عشق آفرین مولالموحدین اسدالله غالب علی ابن ابیطالب و صاحب جود و سخا پسر امام رضا حضرت جوادالائمه علیه سلام رو به تمام پیروانش به خصوص امام عصر عجل الله فرجه شریف تبریک میگم....

راستش میخوام از سفرم به مشهد بگم . قربونت بشم اقا جونم که مای ... رو بازم طلبیدی. نمیدونم چی بگم و چطوری تشکر کنم.

الــســلام ای مــهـربانـم جــان جـانـم یـامـولا

الـســلام ای چــاره سـازم دل نـوازم یـا مـولا

من حقیرم و سربه زیرم از گناهان خسته ام

گر چه پستم با تو هستم دل به زلفت بسته ام

تو عشق دل زهرا پاکی و بی همتا سیدی یا مولا

من آهوی این صحرا بی کسم و تنها سیدی یا مولا

یارضا یا رضا ای گل فاطمه یا مولا

یارضا یارضا قسمت ما کن کربلا

این روزا قطار گیر نمیاد و اتوبوسم به سختی پیدا میشه . مام یه دفعه زد به سرمون که بریم مشهد. از قبل امتحانات قصد کرده بودم که برم اما فکر نمیکردم بتونم اینجوری برم. قرار شده بود با قطار با یکی از بچه ها بریم اما خوب با آشنا بازی هم نتونسته بود هماهنگ کنه . دیگه معلوم شده بود هر جوری هم برم روز تولد آقا امام جواد(ع) نمیتونیم به مشهد برسیم. خلاصه حتما شمام واستون پیش اومده به یه همچین خواسته ای وقتی نرسی چقدر ناراحت میشی.منم تو خونه نشسته بودم و با خودم فکر میکردم تا اینکه نزدیکای ساعت ۱۱ شب دوستم یه پیام فرستاد و گفت پایه ای با ماشن خودمون بریم ؟ داشتم شاخ در میاورم با اون اتفاقایی که قبلا رخ داده بود حالا چطور شد؟؟؟

با اینکه خیلی خسته بودم گفتم اره خوب . انگار اقا خودش هم دوست داشت ما بریم و روز تولد ناز دونشون رو بهشون تبریک بگیم...

یک ساعت وقت داشتیم اماده شیم بماند که ساعت نزدیک دو شب بود که از تهران را افتادیم. اما خداییش همه چیز جور یکباره جور شد چهار نفر شده بودیم. من و رضا و مانی  و محمود.

مانی اصلا قرار نبود بیاد و از هیچی خبر نداشت اما نمیدونم چی شد که اقا اینجور طلبیدش شب تولد پسرش با چه وضعییتی که نمیخوام سرتون رو درد بیارم  ... اقا خواسته بود که راهی شه. خوشا به سعادتش. خودشم گیج کار امام رضا بود...

محمودم که سرباز بود ولی اصلا تیریپش به سرباز جماعت نمیخورد و میدیدن فکر میکردین هر کاره ای باشه بجز سرباز ...

رضا هم که خدا خیرش بده ما رو راهی کرد و راه افتادیم...

خلاصه با جیبای پر از خالی عازم شدیم و رضا شد مادر خرج و تا ته سفر اسم ننه روش موند .

رسیدم مشهد . قرار شده بود تو چادر بخوابیم اما اقای سرباز تو سربازی فقط بلوف زدن رو یاد گرفته بود (نا گفته نماند بچه آقایی بود )تو اون گرما با مشقت فراوان یه خونه که در اندازه ما باشه پیدا شد وقتی این وضییت رو دیدم تازه فهمیدم مردای متاهل چه مصیبتی میکشن.

حالا بماند چه ها شد و چه ها گذشت.

خونه ما تو خیابون امام رضا بود خیلی دلم میخواست برم حرم تا این که بلاخره قسمت شد و راهی شدیم

چه لحظه ای بود. واسه نماز به صحن رضوی رسیدیم اما بعد نماز رفتیم صحن سقا خونه طلایی و کنار پنجره فولاد. اخه اقا روز ولادت پسرش از همیشه کریمتر میشن...

چه لحظه ای بود هر چهار نفرمون انگار باورمون نمیشد...

بخصوص مانی که واسه اولین بارش بود میومد و پنجره فولاد رو میدید.

 اخه بدون دلیل مگه میشه کاری کرد نمیدونم چرا مگه من یا بد کردم؟؟؟ چرااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مرگ هر شب وقتی تنها میشم حس میکنم پیش منی

دوباره گریم میگیره انگار تو آغوش منی

 روم نمیشه نگات کنم وقتی که اشک تو چشمامه

   وقتی نیستی پیش من انگار دستات تو دستامه

قول بده وقتی تنها میشم بیای کنار من 

شبهای جمعه که میاد بیای سر مزار من !

دوباره باز یاد تو شد زمزمه نبودنم

ببین که عاقبت چی شد قصه با تو بودنم

سلام مجدد...میتونم هی کم بی ربط حرف بزنم؟؟

همیشه همینه کوتاه نظرات چیز کوچک رو بزرگ و بزرگ رو کوچک!! مهم رو ندیده و ندیده ها رو  

هر كسي حق دارد در زندگي