لبخند فقط نشانه رضایت نیست

دیریست که ما منتظر روی تو هستیم

atrgol — Sat, 14 Nov 2009 10:37:18 GMT

سلام

به نام خدایی که در نزدیکی ماست و ما دلتنگ دوری...

امیدوارم مثل همیشه خوبه خوبه خوب باشین... خدا رو شکر بازم تونستم بیام نت و یه سری به وبلاگ بزنم... ای کاش مثل تابستوناوقت ازاد بیشتری بود... سرعت نت هم بالاتر بود ... اما فقط ای کاش ...

یه معذرت خواهی هم به دوستی خوبم که نتونستم بهشون سر بزنم ...

این شعر رو خیلی دوست دارم شاید شما هم بپسندین....

دحو الارض هم اومد ... اونم بعد صد سال روز جمعه اما چه فایده ... اونی که باید بیاد نیومد...

دیریست که ما منتظر روی تو هستیم

ما بند نجابت به تن اسم تو بستیم

دیریست که دلداده ما خانه نشین است

جای قدمش بوسه به صد چاک زمین است

پلک دلم امشب به نبودت پر درد است

این فصل کبود از غم هجران تو سرد است

ای ساقی دلهای جهان مست نگاهت

این ماه فرومانده ز چشمان سیاهت

دیریست که ما منتظر و خانه بدوشیم

وقتی که قمر نیست همه تا رو خموشیم

ای صاحب این ثانیه ها پس تو کجایی

فهمیده ام این جمعه گذشت و نمی یایی

دیریست که در جمعه همه مست غروییم

از ناله پریم وغزل سنگ و رسوبیم

رها کنید دگر صحبت مداوا را

فراق اگر نکشد ، وصل می کشد ما را

تمام عمر تو ما را نظاره کردی و ما

ندیده ایم هنوز آن جمال زیبا را

شراره های دلم اشک شد ز دیده چکید

ببین چگونه به آتش کشید، دریا را

قسم به دوست که یک موی یار را ندهم

اگر دهند به دستم ، تمام دنیا را

به شوق انکه ز کوی تو ام نشان آرد

به چشم خویش کشیدم غبار صحرا را

جنون کشانده به جایی مرا که نشناسم

طریق کعـبه و بتخانه و کلیسا را

تمام عمر به خورشید و ماه ناز کنم

اگر به خانه تاریک من نهی پا را

نسیم صبح ز راهی که امدی برگرد

ببر سلام ز من آن عزیز زهرا را

ya hagh

لیلی و مجنون

atrgol — Tue, 29 Sep 2009 11:36:18 GMT

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
دلامون جای غمه لونه درده
تورو بی من منو دور از تو گذاشته
چی بگم؟ با من و تو دنیا چه کرده؟

تو دلم این همه غم جا نمیگیره
چی به جز غم داره این دل که اسیره
گفتی از یاد میره این غمها یه روزی
تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره

تو میگی نامه نوشتی نرسیده
از تو یک خط یا نشون هیچکی ندیده
منم امشب واسه تو نامه نوشتم
اما اشکام همه رو نامه چکیده
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

یک شبی مجنون نمازش را شکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او

پر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یارب از چه خوارم کرده ای

بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای

و ندر این بازی شکستم داده ای

نیشتر عشقت به جانم میزنی

دردم از لیلاست آنم میزنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن

من که مجنونم ،مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو و لیلای تو،من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم

در رگ پیدا و پنهانت منم

سالها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم

صد قمار عشق یکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد

گفتم عاقل میشوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت

غیر لیلا بر نیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی

دیدم امشب با منی ،گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر میزنی

در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد عشقش باش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم...

گوهر خویش را مکن تقدیم هر ناقابلی
صبر کن پیدا شود گوهر شناس قابلی

اللهم عجل الولیک الفرج

نگاهم کن که من محتاج آن چشمان دلتنگم
بگو با من دوباره راز مستی را
که من بی تو به یک دنیا شقایق دل نمی بندم

ببخشید دیر دیر به روز میشم ... دانشگاه و کار و زندگی و مشکلات زندگی همش بهونه ای بیش نیست و ما تنبلی میکنیم. موفق و پیروز باشید.. ممنونم از اینکه فراموشم نکردین ....ممنونم

التماس دعا

صادقانه های تنها

atrgol — Tue, 15 Sep 2009 03:31:03 GMT

خدایا ببخش

سلام خدا ...سلام مهربون ...!
خدای مهربون امشب پشیمون اومدم به در گاهت طلب مغفرت كنم . خدایا ببخشم از گناهایی كه تومحضرت انجام دادم و خودمو زدم به نفهمی خدایا عفوم كن از معصیتایی كه كردم بعدش بجای استغفار توجیهش كردم . خدایا ببخش که ناخواسته دل بنده هات رو شکوندم .ولی نیتم خیر بوده. هرچند نادانم... خدایا دلشون رو بدست بیارکه بهترین مهربانانی... این نادان رو ببخش ... خدایا شرمسارم ...خدایا ببخش که خودت گفتی بیا و فقط به خودم بگو ... اقرار کن گنه کاری ... کسی رو آگاه نکن که من ستارالعیوبم ... تا ببخشمت و من فراموش کردم ...خدایا ببخش که امیدم به غیر تو بود .. ای امید، نا امیدم نکن... دلم صید راهت شده و باز تیر نگاهی قلبم را به اتش کشیده.. ای خدا از چه میترسم . من تورا دارم نیازم چیست و بدا به حالم که تمام داراییم را فراموش میکنم ... دلی که تو در آنی کجا به بیراهه رود کما اینکه من زندگی ام در بیراهه ها سپری شد... راه تویی و غیر تورا پسندیدم و شادمان شدم... چه شادی گذرایی که مرا در منجلابی رها کرد که خود هم طاقت آن را ندارم ... چیزی جز مشتی گناه ندارم .. اشکم جاری نمیشود... آنقدر دلم تاریک و سرد شده که یاد محبوسگاه های وحشیان میافتم... نوری نیست تا امیدی جاری شود... مگر من بنده ات نیستم ... به که قسمت دهم ای ارحم الراحمین... زنگار دلم را گرفته .. غرق سکوت میشوم .. دستانم بالا و سرم پایین .. شرمساری اجازه ام نمیدهد...

خدایا ببخش !!!

پروردگارا!

میدانم که جهانت وادی امتحان است ومی دانم که سخت ترین وادی این امتحان محبت است! ولغزنده ترین وادی محبت ؛ محبت به غیر خودت !!! خداوندا ! از این بنده حقیرو گناه کارت این خواهش را بپذیر واین بیچاره را به محبت غیرخودت امتحان نكن كه بسیار از این وادی وحشتناك می ترسد. مهربانا آنقدر این بنده ات دلتنگ شده كه هوای رفتن به سرش زده! هوای پرواز با بال های سفید بر فراز زیبایی ها... بیا وحاجتش را بده! بیا وبرای همیشه ببربش كه سخت دلتنگ رفتن است! هوس زیاد شده ... میترسم .. میترسم به گناهانم هم رشوه دهم .. میترسم غیر خودت مرا زمین گیر کند.. خدایا از خودت نصیبم کن ... چرا که زیبایی دنیا مرا در خود حل ننماید ... نیازم تویی... بی نیازم نکن...

:: یا ارحم الراحمین ::

الهی!
بنده ات را ببین! ببین كه با چه كوله بار قلیلی از ثواب وچه كیسه ای پر از گناه آمده ،
ببین كه چگونه دلش را زباله دان انسان وزرق وبرق دنیا پر كرده است.دلت برایش نمی سوزد!
دلت برایش نمی سوزد كه اینچنین در گرداب هوس گیر كرده ،كه این چنین دل خسته وناتوان كنج ویرانكده خیالاتش نشسته است.نگا هش نمی كنی !لبخندی بروی خسته غمگین از گناهاش نمی زنی!
دستش را نمی گیری،آخر امروز محتاج ترین روز زندگی اوست! امروز روز امتحان اوست! كمكش كن كه تو.............كه تو بهترین ماوایش هستی ،ای بهترین دست گیرنده.....! دست من را هم بگیر... دیده ام مسلمان کافر شده و دیده ام عاشق ، بیگانه شده ... من از امتحان میترسم ... صیاد زیاد و دل من هنوز پر از نیاز ...اگر مهربانا ، شما دانه ام ندهی در چه صیدهای گرفتار میشوم ... بال و پرم میشکند... مرغ بی بال در درون قفس و بیرون برایش تفاوتی دارد ؟

بنده رو سیاهت را ببین ...

چه خوش است حال مرغي که قفس نديده باشد
چه نکوتر آنکه مرغــي ز قفـس پريده باشد
پـر و بـال ما بريدند و در قفـس گشـودند
چه رها چه بسته مرغي که پرش بريده باشد
من از آن يکي گـزيدم که بجـز يکـي نديدم
که ميان جمله خوبان به صفت گزيده باشد
عجب از حبيـبم آيد که ملول مي نمايد
نکند که از رقيبان سـخني شـنيده باشد
اگر از کسي رسيده است به ما بدي بماند
به کسي مبـاد از ما که بدي رسـيده باشد

التماس دعا ...

اللهم عجل الولیک الفرج

سکوت سرد زمان

atrgol — Tue, 01 Sep 2009 02:59:18 GMT

به سکوت سرد زمان
به خزان زرد زمان
نه زمان را درد کسی
نه کسی را درد زمان
بهار مردمی ها طی شد
زمان مهربانی طی شد

آه از این دم ســـــردیها، خــــدایا

نه امیدی در دل من
که گشاید مشکل من
نه فروغ روی مـَــهــــی
که فروزد محفل من
نه همزبان دردآگاهـــــی
که ناله ای خرد با آهــــی

داد از این بی دردیـــــــها، خــــــدایا

نه صفایی ز دمسازی به جام مــــی
که گرد غم ز دل شوید
که بگویم راز پنــــهان
که چه دردی دارم بر جــان

وای از این بی همرازی خـــــدایا

وه که به حسرت عمر گرانی سر شد
همچو شراری از دل آذر بر شد و خاکستر شد
یک نفس زد و هدر شد
روزگار من به سر شد
چنگی عشقم راه جنــــون زد
مردم چشمم جام به خــــون زد
آه .. دلبــرم زنا شکیبی
با فسون و خود فریبی
چه فسون نافرجامی
به امید بی انجامی

وای از این افسون سازی، خــــــــــدایا

سلام دوستان خوبم...

داره کم کم عید فطر از راه میرسه ... آدم یاد قیامت می افته ... با خودش میگه هیچی ندارم ... توشه ای ندارم تا روز قیامت سربلند باشم... زمانم که مثل برق میگذره ... روز عید فطرم باید بریم حساب کتاب... ده روز مثل باد گذشت .. هیچ باری جمع نکردم ... کوله ام خالی خالیه ....

یا اما حسن (علیه السلام ) دارم به نیمه میرسم... چشمم به شب تولد کریم اهل بیت و شبای قدره ... اینجا اگه امضا کنی شب قدرهم میدونم میتونم دستم رو دراز کنم...خودت کمک کن والا دست خالی کجا برم ...

سحرگاهان که شبنم ایتی از پاک بودن را به گلها هدیه می بخشد ... به آن محراب پاکش آرزو کردم برایت ... خوب دیدن ، خوب بودن ،خوب ماندن را ؛

اللهم عجل الولیک الفرج

سلام ماه خدا ...

atrgol — Mon, 24 Aug 2009 00:16:33 GMT

بِسمِ اللهِ الرَّحمَنٍ الرَّحِیمِ

اَللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذى اَنْزَلْتَ فيهِ الْقُرْآنَ وَافْتَرَضْتَ على

عِبادِكَ فيهِ الصِّيامَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنى حَجَّ بَيْتِكَ

الْحَرامِ فى عامى هذا وَفى كُلِّ عامٍ وَاغْفِرْ لى تِلْكَ الذُّنُوبَ الْعِظام

فَاِنَّهُ لا يَغْفِرُها غَيْرُكَ يا رَحْمنُ يا عَلاّمُ

سلام... دوباره ماه رمضان شد ... دارم از یه کوچه باصفا رد میشم. چقدر سرسبزه و زیبا... وسطش به اندازه راه یک آدم جاده درست کردن...کناره هاش درخته و پای درختا گل و چمن... درختای زیبایی که تا حالا ندیدم...نه زیاد بلندن نه زیاد کوتاه ... هیچ روشنایی وجود نداره اما انگارکوچه رو نورانی کردن... یه جوی آب از یه سمت کوچه در حال حرکته ... چه آب زلالی... چه گلای خوش بویی... اما عطر یاس بیشتر از همه به مشامم میرسه...یه صوت دلنوازی میاد... آره چقدر قشنگ دارن قرآن میخونن ...

در یک خونه بازه... یه دختر خانوم کم سن و سال ، به گمونم سه سال بیشتر نداره جلوی دروایستاده ... فکر کنم مهمون دارن. انقدر قشنگ دعوت میکنه که به گمونم بانی مجلسه... شنیدم کسی با صدای خوش آهنگی صدا زد رقیه جان،دخترم ، تعارف کن مهمونا بیان داخل... مردم رو تعارف میکنه ... سلام کردم و جواب زیبایی شنیدم... چقدر مهربون بود ... رفتم داخل ... وای که چی بگم... یه حیاط بزرگ که یه چاه آب و یک تنورو چندتا درخت نخل توش نمود داره...

چشمام درست میبینه خداجون ؟؟؟ این همه آدم و این اسمای آشنا ... برق عجیبی تو چشمام دیده میشد... اسماء ائمه بیشتر از همه به گوشم میخوره...مثل اینکه دیر اومدم...سفره رو پهن کردن... وسط چارچوب در وایستادم ، چه آدمای نورانی و پاکی دور سفره نشستن ... وای خدای من ، یه چیزی روی دلم سنگینی میکنه. پاهام حرکت نمیکنه... انگار که اینجا جای من نیست باید برگردم ...

از وقتی دیدمشون انگار دارم از غصه دق میکنم... سرم رو نمیتونم بالا بگیرم ...به خودم میگم، میشه منم برم و کنارشون بشینم ؟؟؟ اما نه ... روم نمیشه ... مهر و محبت ازچهره هاشون میباره... دارن دعا میخونن... اینا که انقدر زیبا رو هستن ... انقدر به خدا نزدیکن... منه زشترو رو راه نمیدن... میدونم...راستش اصلا من لیاقت ندارم برم پیششون. من وقتی خوش بودم ،کی به یاد خدا بودم... اینا رو نگاه کن...چقدر قشنگ اسم خداشون رو میارن... دلم میسوزه ، سرم رو میندازم پایین.

برمیگردم جلوی در... پاهام یاری نمیکنه... میشینم کنار در. تکیه ام رو میدم به دیوار کاهگلی... میرم تو فکر و با خودم حرف میزنم : دیدی ... دیدی دنیا چقدر سیاهت کرده ؟؟؟ ببین قلبت باهات راه نیومد. چقدر فرصت داشتی ولی ... دیدی چقدر قشنگ با معبودشون حرف میزدن. لبم رو گاز گرفتم ...اما یه چیزی ته قلبم هست که میگه درسته بدم... درسته گنهکارم و زشتم... اما خدا جون خیلی دوست دارم... دوستت دارم که تنهایی و هیچ کی رو کنارت نمیبینم..

خدا جون با تموم بدیم میخوام همیشه خدام باشی... چون مهربونی...هیچکی رو از تو مهربونتر سراغ ندارم... با اینکه من بدی کردم اما تو هنوز اون کاری رو نکردی که من سزاوارشم. هیچ جا آبرو داری نکردم، عوضش هیچ جا آبروم رونبردی... تا تنها شدم ، فراموشت کردم و تو تنهاییام فراموشم نکردی... همیشه گناه کردم ، عوضش یه راههایی رو جلوم گذاشتی که برگردم ولی من قدر ندونستم.

خدای عزیزم با این همه خوبی که در حقم کردی همیشه بدی کردم ... چه صبوری و چه رحیمی... چطوری روم بشه کنار این خوبان بشینم و اسم زیبات رو صدا کنم ؟؟؟ اما خداجون هر چند همیشه بی احترامی کردم...ولی طاقت ندارم کسی به شما بی احترامی کنه. اخه مهربونم که میتونه ببینه کسی به مهربونش بی احترامی میکنه ؟.

بازم میرم تو فکر. صورتم خیس شده ... دلم گرفته ... زانوم رو بغل میکنم و میگم حقمه هرچی سرم بیاد... خودم کردم... یادم اومد خدا تو قرآن گفته بود اونایی که ظلم کردن در واقع به خودشون ستم کردن.. اما خدا جون اگه نبخشیم چی بهت میرسه؟ واگه ببخشیم چیزی از رحمانیتت کم میشه ؟ به خودم میگم چقدر گستاخ شدی.. تو چیکار کردی که خدا دلش بهت خوش باشه ...

یه کمی که گذشت ، یاد دختری افتادم که جلوی در بود... گرمی یه دست رو روی شونم حس کردم... اما سرم رو بالا نمیگیرم ... روم نمیشه کسی صورتم رو ببینه... ببینه و بگم چی شده ؟ بگم چیکارا کردم ؟... یه صدای آشنا میگه پاشو...غریبی نکن... رسم ما نیست مهمونمون جلوی درب بشینه...ما خودمون غریب بودیم... پاشو... گفتم نه من مهمون نیستم ... گفت پس فکر کردی چطوری اومدی اینجا ؟ ... بازم رفتم تو فکر... هرچی فکر کردم یادم نیومد واسه چی اومدم... بادستاش شونم رو اروم فشار داد... گفت پاشو که منتظرن... خوب نیست اینجا بشینی...دستم رو گرفت وبلندم کرد... سرم رو گذاشت رو شونش... شرمندم کرد... اروم در گوشم

گفت ... اون موقع که حتی فکرشم نمیکردی همونی که مهربون میخونیش خواست بازم ببینتت ...

جمعه به یاد موندنی

atrgol — Sun, 16 Aug 2009 11:27:18 GMT

سلام

وقتی گريبان عدم با دست خلقت مـی دريد

وقتی ابد چشـم تو را پيش از ازل مـی آفريد

وقتی زمين ناز تو را در آسمانها مـی کشيد

وقتی عطش طعم تورا با اشکهايم میچشيد

من عاشق چشمت شدم نه عقل بودو نه دلی

چيـــزی نمی دانـم از اين ديوانگـــی و عاقلـــی

يک آن شد اين عاشق شدن دنيا همان يک لحظه بود

آن دم که چشمــانت مـــرا از عمــــق چشمـانم ربــود

وقتی که من عاشق شدم شيطان به نامم سجده کرد

آدم زمينی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

من بودمو چشمان تو نه آتشی و نه گلی

چيزی نمی دانم از اين ديوانگی و عاقلی

انشاالله که خوبه خوب باشین.

بازم اومدم تا به روز بشم و یه حال و هوایی تو وب بگیرم. اینجا من رو خیلی آروم میکنه . نمیدونم چطوری بتونم احساساتم رو تو این خونه کوچولو بیارم که اگه بعدا هم خوندم مثل امروز همین حال و هوا رو داشته باشم. این یکی دو هفته خیلی روزای خوب و قشنگی بود و هست... خدا رو شکر... نیمه پر برکت شعبان پر از نور و روشنی بود و ما راهی شهرستانمون بروجرد شده بودیم. جشن ازدواج یکی از آشناهامون بود. البته چشمتون روز بد نبینه ما هر وقت بریم بروجرد ... یا عروسی باید بریم... یا عزا... یا هر دو !!! مثل این سری...

این چند روزه همش تداعی خاطرات قدیمی و ایجاد خاطرات قشنگ قشنگه جدید، بخصوص روز جمعه که یه روز رویایی و خیلی خیلی قرمزی بود واسه من که مکمل سبزی زندگی منه ... ( تو پرانتز یه چیزی بگم اول : دوستای خوبم تا به حال دقت کردین داستان های قرآن همشون به خوبی و خوشی تموم میشه ؟ همشون مثبت بینن. خدا تو قرآن با ماها حرف میزنه. میگه تو هم مثبت نگاه کن و قشنگ ببین. حالا هر چی هم میبینم جز قشنگی چیزی نصیبم نمیشه ... دقت کنین خوشبختی نصیب چه کسانی میشه .. مومنان ، صابران ، متفکران ،... اگه از هر کدومشون یه نموره بدست بیاریم اونوقت چی میشه ...)

راستی داشتم از جمعه میگفتم . روز جمعه که دیگه خیلی خیلی خوش گذشت به من...جمعه به یاد موندنی من شد. ای خدا بازم میشه ؟؟؟ نمیدونم کسی میفهمه امروز چه اتفاقی افتاده یا نه ، اما خدا رو شکر که یه بار دیگه هم به لطف خدا نفسی تازه کردیم ... میدونین آخه تجدید پیمان تو زندگی هم هر از گاهی لازمه حتی با یک نگاه کوتاه یا با گفتن چند کلمه که وابستگی ها رو بیشتر میکنه و دلها رو نزدیکتر . خلاصه کاری که باید انجام داد تا زندگی زیباتر بشه ...بقول قدیمیا ماهم غنچه دلمون وا شده . اونم کجا ... توی کوه های بالای درکه. جایی که بایداز کوه ، استقامت و از آب روشنی و صداقت و از طبیعت زیبایی و اصالت رو یاد گرفت ، ببینید این همه احساس قشنگ که با هم درگیر بشن چی بوجود میارن... چیزی جز زیبایی میشه دید ؟؟؟ نمیتونم از احساسم توضیح زیادی بدم اخه بلد نیستم. میترسم خرابش کنم.میدونم مطلب رو گرفتین ... واسه دل ماهم دعا کنین ... ایشالله یه دل دریایی داشته باشیم.

طعنه بر طوفان نزن ، ایراد بر دریا مگیر ، عاشق ساحل شدن موج را دیوانه کرد . . .

فاصله ها هیچ وقت خاطره ها رو پاک نمی کنند!

این شعر فروغ فرخزاد هم که خیلی دوسش دارم ...

For you …

اي شب از روياي تو رنگين شده / سينه از عطر توام سنگين شده
اي به روح چشم من گسترده خويش / شادي ام بخشيده از اندوه بيش
همچو باراني که شويد جسم خاک / هستي ام ز آلودگي ها کرده پاک

اي تپش تن سوزان من / آتشي در سايه ي مژگان من
اي ز گندمزار ها سرشار تر / اي ز زرين شاخه ها پر بارتر
اي در بگشوده بر خورشيد ها / در هجوم ظلمت ترديد ها
با تو ام ديگر ز دردي بيم نيست / هست اگر، جز درد خوشبختيم نيست

اي دل تنگ من و اين بار نور ؟ / هاي و هوي زندگي در قعر گور ؟

اي دو چشمانت چمن زاران من / داغ چشمت خورده بر چشمان من
پيش از اينت گر که در خود داشتم / هر کسي را تو نمي انگاشتم

درد تاريکي ست درد خواستن / رفتن و بيهوده خود را کاستن
سرنهادن بر سينه دل سينه ها / سينه آلودن به چرک کينه ها
در نوازش ،نيش ماران يافتن / زهر در لبخند ياران يافتن
زر نهادن در کف طرار ها / گم شدن در پهنه ي بازار ها

آه ، اي با جان من آميخته / اي مرا از گور من انگيخته
چون ستاره ، با دو بال زر نشان / آمده از دوردست آسمان
جوي خشک سينه ام را آب تو / بستر رگ هايم را سيلاب تو
در جهاني اينچنين سرد و سياه / با قدم هايت قدم هايم به راه

اي به زير پوستم پنهان شده / همچو خون در پوستم جاري شده
گيسويم را از نوازش سوخته / گونه هام از هرم خواهش سوخته
آه ، اي بيگانه با پيراهنم / آشناي سبزه زاران تنم
آه اي روشن طلوع بي غروب / آفتاب سرزمين هاي جنوب
آه ، آه اي از سحر شاداب تر / از بهاران تازه تر سراب تر
عشق ديگر نيست اين ، اين خيرگي ست / چلچراغي در سکوت و تيرگي ست
عشق چون در سينه ام بيدار شد / از طلب پا تا سرم ايثار شد
اين دگر من نيستم ، من نيستم / حيف از آن عمري که با من زيستم
..............
اي تشنج هاي لذت در تنم / اي خطخط پيکرت پيراهنم
آه مي خواهم بشکافم زهم / شادي ام يک دم بيالايد به غم
آه ، مي خواهم برخيزم ز جاي / همچو ابراي اشک ريزم هاي هاي
اين دل تنگ من و اين درد عود ؟ / در شبستان ، زخمه هاي چنگ و رود ؟
اين فضاي خالي و پروازها ؟ / اين شب خاموش و اين آواز ها ؟
اي نگاهت لاي لايي سحر بار / گاهوار کودکان بي قرار
اي نفس هايت نسيم نيم خواب / شسته از من لرزه هاي اضطراب
خفته در لبخند فرداهاي من / رفته تا اعماق دنيا هاي من
اي مرا با شور شعر آميخته / اين همه آتش به شعرم ريخته
چون تب عشقم چنين افروختي / لاجرم شعرم به آتش سوختي

چند شب پیشم خونه یکی از آشناهامون سمت شاه عبدالعظیم دعوت بودیم. از زیر پل خبرنگار شهید ، محمود صارمی که میخواستیم رد شیم یاد خاطراتشون دوباره زنده شد.توی خوابگاه دانشگاه تهران 4 تا رفیق صمیمی بودن ، اهل بروجرد ، آقا محمود و عموی من و آقا مرتضی و آقای ساکی که هم اتاقی هم بودن . عموم گهگداری من رو میبرد خوابگاه . واسه اینکه من رو اذیت کنن ، 2 تاشون دست و پای عموم رو میگرفتن و یکیشونم من رو میگرفت، نشون میدادن که میخوان از پنجره بندازنش بیرون . من هرچی تقلا میکردم آقای ساکی نمیذاشت... چقدر ادمای خوبی بودن. چه روزای قشنگی بود . یه بچه کوچولو رو با کلی دنگ و فنگ میبردن تو خوابگاه که اذیتش کنن. هر 4 تاشون شر بودن. روزی که خبر ترور آقا محمود به گوشمون رسید خیلی ناراحت شدیم . غیر قابل باور بود... خوش به حالش که شهید شد اما خانوادش ...خدا رحمتش کنه ... ان شاالله...

میبینین خدا هرکی رو بخواد عزیز میکنه. اقا محمود هم عزیزه ملت شدن . یه روز کسی نمیشناختشون اما حالا یک ایران با نامش آشنا شده. باورتون میشه ؟ بدون هیچ ادعایی ...

مهربونا چقدر بزرگ و توانایی ولی ما چقدر نادان و ...

اول یه داستان که خیلی دوستش هم دارم میزارم. دوم معذرت خواهی به خاطر اینکه دیر جواب کامنتاتون رو میدم.البته در اولین فرصت جبران میکنم. سوم اینکه ایشالله این روزای مونده به ماه رمضان ما رو هم دعا کنین تا شاید یه ذره سبک شیم بعد بریم مهمونی خدا و پربار برگردیم.

وقتی سارا دخترک هشت ساله ای بود , شنید که پدر و مادرش درباره برادر کوچکترش صحبت میکنند. فهمید که برادرش سخت بیمار است و آنها پولی برای مداوای او ندارند . پدر به تازگی کارش را از دست داده بود و نمیتوانست هزینه جراحی پرخرج برادر را بپردازد . سارا شنید که پدر آهسته به مادر گفت : فقط معجزه می تواند پسرمان را نجات دهد .
سارا با ناراحتی به اتاق خوابش رفت و از زیر تخت قلک کوچکش را درآورد. قلک را شکست , سکه ها را روی تخت ریخت و آنها را شمرد . فقط 5 دلار . بعد آهسته از در عقبی خانه خارج شد و چند کوچه بالاتر به داروخانه رفت . جلوی پیشخوان انتظار کشید تا داروساز به او توجه کند ولی داروساز سرش شلوغ تر از آن بود که متوجه بچه ای هشت ساله شود .

دخترک پاهایش را به هم زد و سرفه میکرد , ولی داروساز توجهی نمیکرد . بالاخره حوصله سارا سر رفت و سکه ها را محکم روی شیشه پیشخوان ریخت .

داروساز جا خورد , رو به دخترک کرد و گفت : چه میخواهی ؟ دخترک جواب داد : برادرم مریض است , میخواهم معجزه بخرم . داروساز با تعجب پرسید : ببخشید !؟ دخترک توضیح داد : برادر کوچک من , داخل سرش چیزی رفته و بابایم میگوید که فقط معجزه میتواند او را نجات دهد , من هم میخواهم معجزه بخرم , قیمتش چند است ؟ داروساز گفت : متاْسفم دختر جان , ولی ما اینجا معجزه نمیفروشیم .

چشمان دخترک پر از اشک شد و گفت : شما را به خدا , او خیلی مریض است , بابایم پول ندارد تا معجزه بخرد این هم تمام پول من است . من کجا میتوانم معجزه بخرم ؟ مردی که گوشه ایستاده بود و لباس تمیز و مرتبی داشت , از دخترک پرسید : چقدر پول داری ؟

دخترک پول ها را کف دستش ریخت و به مرد نشان داد . مرد لبخندی زد و گفت : آه چه جالب , فکر میکنم این پول برای خرید معجزه برادرت کافی باشد ! بعد به آرامی دست او را گرفت و گفت : میخواهم برادر و والدینت را ببینم , فکر میکنم معجزه برادرت پیش من باشد .

آن مرد , دکتر آرمسترانگ فوق تخصص مغز و اعصاب در شیکاگو بود .فردای آن روز عمل جراحی روی مغز پسرک با موفقیت انجام شد و او از مرگ نجات یافت . پس از جراحی , پدر نزد دکتر رفت و گفت : از شما متشکرم , نجات جان پسرم یک معجزه واقعی بود , میخواهم بدانم بابت هزینه عمل جراحی چقدر باید پرداخت کنم ؟دکتر لبخندی زد و گفت : فقط 5 دلار !

ایشالله زنده باشیم و آقامون رو ببینیم ...

بچه دعا واسه سلامتی آقا یادتون نره ...

ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد
بر پشت ستم کسی تبر خواهد زد
سوگند به هر چهارده آیه نور
سوگند به زخم های سرشار غرور
آخر شب سرد ما سحر می گردد
مهدی به میان شیعه برمی گردد

درد دل با امام زمان

atrgol — Sun, 02 Aug 2009 20:56:18 GMT

بنام او که خالق یاس ونرگس است

یا رب المهدی بحق المهدی اشف صدر المهدی بظهور الحجت

در کودکی خوانده بودیم" آن مرد درباران آمد"؛

غافل ازاینکه تاآن مردنیاید، باران نمی بارد

سلام آقا جونم

فدات شم ارباب جونم . میدونی آقا دارم از قصه میمیرم.ذلم گرفته . روزه تولدت نزدیکه و میخوام به جای جشن گرفتن ، درد دل کنم اخه آقا جونم یا صاحب الزمان ، میدونی میخوام چی بگم ؟؟؟من که میدونم تو میدونی من چیکاره ام... میخوام بگم یا صاحب الزمان اگه بیام بگم غلط کردم ما رو تحویل میگیری ؟؟؟ بیام بگم اشتباه کردم ... بگم ببخشید بازم نگام میکنی؟؟؟ آره آقا جون بد کردم ؟؟؟ میدونم چی میگی... میدونم چجوری جواب این رو سیاه رو میدی. همیشه شرمندم میکنی... حتما میگین اره عزیزم تو بیا، بیا چرا تحویل نگیرم ، من مگه جز شما کسی رو داریم ؟؟؟ کسی جز شما در خونه من میاد مگه ؟؟؟ خوب آقا جون من اینا رواینجا میگم یا از مجلست که بیرون میرم نمیدونم چه مرگم میشه بازم بد میشم ، میرم بازم خراب میشم... هی آبروت رو میبرم... بد کردم آقا... غلط کردم ... اونوقت بازم میگی تو بیا فقط معذرت خواهی کن ما می بخشیمت ... تو بیا ... غم دلت رو نگیره یه وقتا ... من به تو نزدیکم . آخ قربون اون قلب مهربونتون برم آقا جون...ای عزیز زهرا ... تو پسر علی و زهرایی... تو پسر همون طبیب کرببلایی ...آره آقا از شما و خانوادت چی بگم .؟؟ هر چی خیمش رو دور کرد به آقا و رفت اون دور دورا خیمش رو علم کنه ،که امام حسین بهش نزدیک نشه ، دید نه نمیشه آقا میاد نزدیکش ... اره آقا محبش رو دوست داره ... دید آقا از خودش بهش نزدیک تره ... یه دفعه آقا با اون صدای پر از عاطفه صداش زد گفت زُهیر پا در رکابی ؟؟؟شاید گفت ای محب حسین... ای کسی که حسین به دلت نشسته ... برگرد عزیزم بیا پیش خودم . بیا که دوست ندارم تو راه رو اشتباهی بری ...

زُهیر وقتی اومد پیش امام حسین یه نگاه به آقا کرد ، دید چقدر نزدیکه به آقا .. چقدر آقا صمیمی باهاش حرف میزنه... گفت حسین جان ، شما چقدر پیر شدی ... محاسنت سفید شد ... مهرشون به دل هم افتاده بود ... به آقا دل بسته شده بود ... شما چقدر مهربونین... تو رو به حضرت عباس دستم رو بگیر... وای دست ... چی گفتم ...

امشب شب تولد حضرت علی اکبر هست... تو رو به دردانه امام حسین به جوونیمون رحم کن ...

آقا جون شما چرا داری گریه میکنی؟؟؟ بد حرف زدم ؟ بازم ببخشید نمیتونم حرف دلم رو بزنم... بخدا میخوام ها... میخوام تو رکابت باشم اما خیلی بدم میدونم... آقا جون، ای نازنینم ،خودت اصلا بزنم شاید درست شم... آقا جونم قربون چشمای نازت بشم گریه نکن... غلط کردم من لیاقت آوردن اسم پدرتون رو ندارم ... غلط کردم... ببخشید آقا میدونم ماها باعث شدیم شماهم محاسنتون سفید شه ... آخه چقدر از دست ما حرص بخوری ... چقدر بدیم ...

میشه مهرتون تو دل ماهاهم بیشتر شه... خيلي دوست داشتم باطنم بهتر از ظاهرم باشه، عشقي عشقي، اما افسوس... آقا اصلا بیا ببین تو خیمه دلم چه خبره .. همه جا آتیش گرفته ... تو رو به خدا مقداری آب بروی دلم بریز... دارم میسوزم ... داد میزنم ... درسته بی آبرو هستم اما ... ای خدااااااااا ... من آقام رو می خوام... دوسش دارم...

چرا باغ دل سبزم خزان است

چرا روز است و خورشيدم نهان است

اميد آخرين شام تارم

يقينا مهدي صاحب الزمان است

بیهوده در اضطراب ماندیم همه

در تاب و تب و عذاب ماندیم همه

این ساعت زنگ خورده هم زنگ نزد

عشق آمد و رفت و خواب ماندیم همه

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش
زده ام فالی و فریادرسی می آید

ای روح دعا ای مهدی جان 1170 بهار وخزان گذشت و هنوز هم نیامدی

عمری است که برای آمدنت بی قرارم0 یابن الزهرا،ببین ثانیه ها چگونه از هجر تو بغض کرده وبه هق هق افتاده اند0 آقا جان! یوسف فاطمه!کی طنین دلنواز انا بقیه ا000 تو از کعبه مقصود جانها را معطر می نماید0 کی کعبه به خود می بالد وزمین بر قامت دلربایت طواف عشق می گزارد .برای آمدنت تمام دلهای عشاق دنیا را به ضریح چشمهای قشنگ وعباس گونه ات گره زده ایم ودر مراسم اعتکاف شبهای فراق برای گرفتن حاجتمان دست به دعا برداشته ایم0 آقا جان برای آن لحظه که سبز پوش با پرچم یالثارات الحسین در انتهای افق غباری بپا می شود وتو با ذوالفقار حیدر وسوار بر اسب سفید قصه ها می آیی لحظه ها را بدست باد می سپارم0

بگذار صادقانه بگویم که کهانسالترین آرزوی دلم آرزوی وصال توست!

نازنینم! آقا جان! ای بهار عشق!می ترسم از خزان عمرترسم از ندیدن است بگو که تا خزان من آیا فرصت بهار دیدن است؟ یابن الزهرا!"لیت شعری أین استقرت بک النوی"0 کاش میدانستم که کجا وکی دلها به ظهور تو آرام خواهند گرفت0 بنفسی أنت! به جانم سوگند که تا طلوع صبح صادق به انتظارت خواهم ماند ولحظه ها را با تمام سنگینی به دوش می کشم وسکوت ثانیه ها را به ازای فریاد زمان تحمل می کنم فقط برای رسیدن به لحظه با شکوه وصا لت0 خیبر گشای فاطمه(س) کی می آیی؟

کی می آیی که کران تا بیکران دلم را برایت چراغانی کنم وچشمانم را فرش قدومت نمایم؟

یاس سفیدم!بیا که با ظهورت آیه"والنهار اذا تجلی" تأویل گردد0 بیا تا از نرگس چشمانت عطری برای سجاده ام بگیرم0 دلم برای ورود هر عشقی غیر از عشق تو بن بست است وبیا که هجر توآیه"ان عذابی لشدید" را تفسیر می نماید0 آقا جان!بحق کوچه وچادر خاکی بیا،بیا که سید علی ماتنهاست وچاهی ندارد که غصه هایش را بااو در میان بگذارد0 ای پیدا ترین پنهان من! تا تو بیایی مروارید چشمانم رابرای سلامتیت صدقه می دهم .نذر کرده ام که بیایی تا جان شیرین را فرش قدمها یت نمایم0 پس بیا که نذر خود را ادا کنم0 ای آفتاب عمر! تا تو بیایی انتظار را قاب میکنم وبر لوح دلم می کوبم0

این عشق آتشین زدلم پاک نمی شود / مجنون به غیر خانه ی لیلا نمی شود
بالای تخت یوسف کنعان نوشته اند / هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود

به خدای کعبه می سپارمت وسبد سبد نرگس ویاس چشم براهی میکنم0 کاش می شد که خدا اجازه ظهورت می داد

کاش می شد

که در این دیار غربت ومیان موج غمها به سکوت سرد وسنگین رخصت خاتمه می داد

کاش می شد

مهدی جان

سئوالی ساده دارم از حضورت من آیا زنده ام وقــــت ظهورت

اگر که آمـــــدی من رفته بودم اسیر سال و ماه و هفته بودم

دعایم کن دوباره جـــــان بگیرم بیایـــــم در رکاب تو بمیــــــرم

بی تو غروب ها همیشگی اند
بی تو صبح ها رویایی اند
بی تو عشق ها دروغی اند
به امید آمدنت، دل ها هوایی اند

هر روزی که می گذرد،یک روز به ظهور امام زمان نزدیک تر می شویم؛

اما به خود امام زمان چطور؟؟؟

كلبه كوچك

atrgol — Wed, 29 Jul 2009 01:49:18 GMT

تنها بازمانده يك كشتي شكسته ، توسط جريان آب به جزيره اي دور افتاده برده شد ، او با بيقراري به درگاه خداوند دعا مي كرد تا اورا نجات بخشد ، او ساعت ها به اقيانوس چشم مي دوخت ، تا شايد نشاني از كمك بيايد اما هيچ چيز به چشم نمي آمد .

سرآخر نا اميد شد و تصميم گرفت كلبه اي كوچك بسازد تا از خود و وسايل اندكش بهتر محافظت نمايد. روزي پس از آنكه از جستجوي غذا بازگشت ، خانه را در آتش يافت ، دود به آسمان رفته بود ، بدترين چيز ممكن رخ داده بود.

او عصباني و اندوهگين فرياد زد: " خدايا چگونه توانستي با من چنين كني ؟ "

صبح روز بعد او با صداي يك كشتي كه به جزيره نزديك مي شد از خواب برخاست ، آن
كشتي مي آمد تا او را نجات دهد .

مرد از نجات دهندگان پرسيد : " چطور متوجه شديد كه من اينجا هستم ؟ "

آنها در جواب گفتند : " ما علامت دودي را كه فرستادي ، ديديم . "

نمي دانم از گناهكاربودن نوشتن آرايه ي ادبي مي خواهد يانه؟

نمي دانم روسياه بودن را در قالب كلمات

به نثردر آوردن

تخيل مي خواهد يا نه؟

اما.....

امااين را مي دانم كه

يا صاحب الزمان روسياهم

فقط شرمنده ام همين!

خوشا به حال یتیمان عصر علی (ع) به آنها سر می زد هر عصر علی(ع)

آقا جونم تو این دم صبحی نمیدونم چی میخوام. آقا جون میخوام با این زبون دلم رو ورق این دنیا بنویسم آی مردم من آقام رو دوست دارم. میدونم گنهکارم میدونم خیلی بدم. آقا به خدا خبر دارم دلت ازم خونه...نگام کن چقدر بدبختم. ببین... میبینی؟ چیه ارزش نگاه کردنم ندارم نه؟معلومه ندارم. توگناه غلط میخورم و باکم نیست اره میدومنم.دست خودم نیست. اما آقا جون دلم گرفته. اومدم بنویسم دیگه خسته شدم.از بس ... آقا اگه تو رو نداشتم به چه امیدی نفس میکشیدم. خودم میدونم بدم و تو خیلی خوبی. اخه اگه شما نخوای من کی میتونم اسم نازنینت رو بیارم؟ اقا میخوام بگم دلم گرفتارت شده. ای عزیزی که از ازل همه گرفتارت شدن منم خاطرخوات شدم. بهم نمیاد نه؟ اره بازم دروغ میگم،اخه تا حالا چند دفه رو حرفم موندم؟؟؟ ای لعنت به من و اشکای دروغینم...

گنهکارا رو هم می پذیری؟بپذیر که امشب خداییم، بپذیر که پر از پریشانیم،ولی میدانم که به من نظر داری، وگرنه من که باشم که نام تو را آرم.

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد بیا

یا دل از فرقت تو پیر شود بعد بیا

ای کبوتر به کجا ، قدر دگر صبر نما

آسمان ، پای پرت پیر شود بعد بیا

باش تا صفحه آیینه دل پاک کنم

نکند روی تو دلگیر شود ، بعد بیا

یک نفر حسرت لبخند ، تو را می گرید

خنده کن ، عشق نمک گیر شود بعد بیا

تو اگر کوچ کنی بغض خدا می شکند

صبر کن گریه به زنجیر شود بعد بیا

ظاهر هر کس و ناکس به تو مشغول شدست

صبر کن عشق تو اکسیر شود بعد بیا

خواب دیدم شبی از راه سوارت آمد

باش تا خواب تو تعبیر شود بعد بیا

بنفشه منوچهری

هميشه بر اين باور بودم كه مي توان در كنار شقايقها و با وجود عشق

زندگي را معنا بخشيد اما... چند صباحي است كه اقاقي ها حديث تلخ

دوری تو را در كوچه باغ شهر زمزمه مي كنند . كاش بدانی ! كاش

بدانی که با ترانه ي نگاهت هم صداي چكاوك هاي عاشق می خوانم كه

" زندگي بي تو معنا ندارد

جلوه گاه رخ او دیده ی من تنها نیست

ماه و خورشیدو باد و باران آیئنه گردان جمال بی مثال توست.

آسمان را با ریسه های ستاره زینت می کنیم

همه ی افق ها را آب می زنیم

با دستهای لبخند و لبهای بارانی هر چه کوه بر روی زمین است به بوسه می گیریم

بال فرشتگان را با نوازش اندازه می کنیم

که لحظه...لحظه ی گلچین کردن ترانه از دنیاست

ای ماه ببین که شب چه زیباست...

یار آمده ..

یار آمده اینجاست

ای ماه ببین که شب چه زیباست

امشب همه ی جهان چه زیباست

"فرزاد حسني"

توکل بر خدا

atrgol — Thu, 23 Jul 2009 21:55:18 GMT

خداوندا!
نداي تو را مي‌شنوم
كه مرا به سكوت درون مي‌خواند
حضورت را حس مي‌كنم
و در مي‌يابم كه در هر چه روي مي‌دهد
حكمت تو نهفته است
خداوندا!
مرا خردي بخش
كه شكست را توقف ندانم
دانشي بخش
تا دريابم راه موفقيت
از ميان شكست‌ها مي‌گذرد
پاكم ساز
تا با قلب خود درگاهت را
بوسه باران كنم...

سلام

استشمام عطر خوشبوي رمضان از پنجره ملکوتي شعبان گواراي وجود پاکتان.

تولد سه اختر فاضل است

حسين و سجاد و ابوفاضل است

ای جان ...

شعبان که مه سرور هر مرد و زن است.

تابان ز وجود جلوه چهار تن است.

هم مولد سجاد و ابالفضل و حسین

هم مولد پاک حجت بن الحسن است

شعبان ماه عیدها و عید ماههاست .

تو این ماه که روزی قسمت میشه ایشالله بهترین سهم نصیب شما شه.

از همتون ممنونم که دعام کردین. ایشالله که دعای خیرتون همیشه همراه ما باشه... و انشاالله به هر آرزوی زیبایی که تو سرتون دارید میپرورونین برسین. نمیدونین چه آرامشی داشتم . با اینکه حرص درس خوندن تا لحظه های آخر قبل کنکور دست از سرم برنداشت اما همش خیالم راحت بود. نمیدونم اما یه چیزی بهم امید میداد. اینکه همیشه کارای خدا حکمت داره و قرار نیست من از اون سر در بیارم و وجدانم راحت بود واسه اینکه من تلاشم رو کردم دیگه باقیش با اوستا کریم...

سوالا رو خیلی سخت داده بودن اما تنها واسه من اینجوری نبود... این رو اکثر دوستام هم میگفتن. غافلگیر شده بودیم. سوالایی که جوابشو تو کتاب هم ندیده بودیم... راستی دوستای خوبم تو اون دنیا هم از این سوالا میدن؟؟؟ نکنه غافلگیر شیم ؟؟؟ نکنه الان اشتباه کنیم و فکر کنیم همه جوابا تو جزوه ما هست ... و تا تهش تو اشتباهاتمون غوطه ور شیم . اخه وقتی کنکور داریم دایم نکته های مهم رو یادآوری میکنیم و میگیم نکنه این تو کنکور بیاد و ما یادمون نباشه... حالا میگم نکنه اونی که داریم یادآوری میکنیم اصلا اشتباه باشه... خیلی باید مواظب بود... چقدر خوبه مرجع اصلی رو پیدا کنیم تا خیالمون راحت شه... راستی یه معلم خوبم شرطه نه ؟

شما چقدر خوبین سری مطلب رو گرفتین...

سرتون رو درد نیارم. میخوام بگم ما مرجع رو داریم اما بدبختانه استادمون چند وقته که غایبه... هرچی هم بخونیم نمیفهمیم. نمیفهمیم و اخرش میگیم این سوال تو جزوه ما نبود... بایدم غصه بخوریم مگه نه ؟؟؟

استاد جون دلمون داره شور میزنه تو رو به جون مادرت بیا دیگه...بسه غیبت...

غروب دل انگیز و پر غصه رو وقتی دوست داریم که بدونیم فردا روی ماه یار مهربون رو میبینیم...

دلم انگاری گرفته قد بغض یا کریما

عصر جمعه توی ایوون می شینم مثل قدیما

تو دلم می گم آقا جون تو مرادی من مریدم

من به اندازه ی وسعم طعم عشقتو چشیدم

کاشکی از قطره ی اشکت کمی آبرو بگیرم

یعنی تو چشمه ی چشمات با نگات وضو بگیرم

برای لحظه ی دیدار از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ی ناچیز واسه تو کنار گذاشتم

یادم یکی بهم گفت هر کی تنهاست توی دنیا

یه دونه نامه ی خوش خط بنویسه واسه آقا

کاغذ نامه رو بعدش توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش خاطرت خیلی عزیزه

دوستای خوبم قرار گذاشتم با اقامون بعد کنکور برم مشهد... ایشالله فرا پس فردا عازمم. قول میدم سلام دوستای خوبم رو به آقا برسونم. وای که چقدر دلم تنگه... ای جان... ایشالله تولد امام حسین (علیه السلام) یا حضرت عباس (علیه السلام) مشهدم .

ایشالله یه روز اقا بیاد و تو ببینیش

اولین حرفی که بهش میگی چیه؟

ای دوست گردی به پا شد

atrgol — Fri, 10 Jul 2009 11:28:20 GMT

الهى رجب بگذشت و ما از خود نگذشتيم و تو از ما بگذر.
الهى ما را ياراى ديدن خورشيد نيست، دم از ديدار خورشيد آفرين چون زنيم.

مهربانم! می بینی چه تغییر کرده است همه چیز؟ می بینی چه آرام شده است
دلم؟ می بینی همه روزهای تلخم تمام شده است؟ می بینی؟ ...

دلم عجیب امیدوار است و این حسی نیست که آنچنان که باید به زبان بیاید اما
خوب می دانم که تو آنچه را که می نویسم٬با چشم دل می خوانی و درک می کنی.
پس جای نگرانی نیست. حالا تو بگو حق دارم که احساس خوشبختی کنم یا نه؟

تکیه کردن بر امن ترین تکیه گاه دنیا٬ تنها یک کلمه به ذهنم می آورد و نام تو در سرم
می چرخد و بس.

تمام این روزهای سرخوشیمان به یک طرف و امروزمان به یک طرف. ناب ترین لحظه های
با تو بودن ...

آشفته شد عاشقانه ام٬ نه؟ بس که سرخوشم و از خود بی خود. تو می دانی چه می گویم.
تو تمام آنچه را هم که بر زبان نیاورم می دانی ...

خبرت هست که از خوبی خود بی خبری

به خدا خوبتر از خوبتر از خوبتری

یک شب آتش در نیستانی فتاد سوخ چون شمعی که بر جانی فتاد شعله تا سرگرم کار خویش شد هر نی ای شمع مزار خویش شد نی به آتش گفت این آشوب چیست مر تو را این سوختن مطلوب چیست گفت آتش بی سبب نفروختم دعوی بی معنیت را سوختم

مرو ای دوست

دلم در سایه ی لطفت چو قصری پادشاهی بود

شهنشاه دلم بودی شعارت دادخواهی بود

چو بر من خیره میگشتی خدا را در تو میدیدم

جهان در چشم مست تو نگاهت آسمانی بود

غلام حلقه بر گوشت من حیران دیوانه

نگویم عاشقی هایم ز روی قدر دانی بود

چو میرفتی قدم هایت به روی قلب من بنشست

تو بد کردی بر این بنده اگر از خیر خواهی بود

اگر عدلت چنین باشد دگر از من چه میماند

جفا کردی به حق من اگر این قدر دانی بود

گفتم: خدایا! همنشینم باش. گفت: من مونس کسانی هستم که مرا یاد کنند

گفتم: چه آسان به دست می آیی. گفت: پس ساده از دستم مده .

خدایا تو خیلی بزرگی و من خیلی كوچك جالب اینجاست كه تو به این بزرگی هیچ وقت من رو به این كوچیكی فراموش نمیكنی ولی من به كوچیكی تو به این بزرگی رو گاهی فراموش میكنم.

جمعه رسیده است و باز تنهایی

غروب این همه غربت چرا نمی آیی ؟

زمین به دور سرم چرخ می زند پس کی

تمام می شود این روزهای یلدایی ؟

کجاست جاذبه ات آفتاب من ؟ خسته است

شهاب کوچکت از این مدار پیمایی

کبوترانه دلم را کجا روانه کنم ؟

کجاست گنبد آن چشمهای مینایی ؟

تمام هفته دلم را به جمعه خوش کردم

غروب جمعه رسیده است و باز تنهایی.

تمام مشکل بشر این است که خیال می کند ظهور یکی از راههای نجاتش است و حال آنکه ظهور تنها راه نجات است

هنـــــــوزم انتـــــظار و انتـــــظار اسـت

هنـــوزم دل به سـینه بیـقـــــرار است

هنـــــــوزم خـــواب میبینم به شبــــها

همان مردی که بر اسبی سوار است

همـــان مــردی

که آیـــد جمعـه روزی

و این پایــــان خــــوب انتــــــظار است ...

تو دعای ام داوود نوشته

ای خدایی که یحی رو به ذکریا داد و ما بگیم علی اکبر و به حسین (علیه السلام) نداد.

ای خدایی که درد و رنج رو از ایوب گرفت و ما میگیم از زینب نگرفت .

خدایی که یوسف رو به یعقوب برگردونر و حالا ما میگیم یوسف زهرا رو بر نگردوند ...

ای منتظر غمگین مشو قدری تحمل بیشتر

گردی به پا شد در افق گویی سواری میرسد

فقط ۱۲ -۱۳ روز تا کنکور کارشناسی مونده... ای خدا ...

دعام کنین ...